Veel werkgevers benaderen oudere werknemers nog altijd vanuit hardnekkige aannames en stereotypen. Ondanks jaren van onderzoek en maatschappelijke discussie geldt voor velen nog steeds het eenvormige beeld van oudere werknemers als inflexibel, vaak ziek, eigenwijs, minder productief, beperkt leerbaar, enzovoort. Deze beeldvorming staat haaks op wetenschappelijke inzichten waaruit blijkt dat oudere werknemers beschikken over ‘verrijkte’ vermogens. Deze vermogens blijven vaak onderbenut, omdat veel werkgevers zich richten op controle, kostenbeheersing en kortetermijnrendement. Oudere werknemers raken hierdoor vooral ontmoedigd. Wat resteert is een rbeidsmarkt waarin waardevolle kennis verdampt en de inzetbaarheid van waardevolle
arbeidsvermogens verschraalt. Veel werkgevers zijn oudere werknemers liever kwijt dan rijk.