Types
0Instelling
27Publicatiejaar
6Producttype
23Bestandstype
9Taal
5Publicaties met bestand/URL
2Onderzoeksthema's
13Looptijd
0Projectstatus
3Meer dan 90% van mensen met dementie vertoont symptomen van psychisch lijden zoals depressie, angst of apathie. Onderzoek liet zien dat er vaak onvolledig of onjuist wordt omgegaan met probleemgedrag, zelfs na invoering van de richtlijn ‘Probleemgedrag bij mensen met dementie’ in 2018. In de STIP-Methode zijn de drie effectieve aanpakken uit deze richtlijn gecombineerd voor betere preventie en behandeling van probleemgedrag.
ARTIKEL
Het voorliggende rapport doet verslag van het onderzoek naar verdienmodellen van preventie. De centrale vraag die met het onderzoek beantwoord is, luidt: Wat zijn mogelijke barrières bij potentiële verdienmodellen voor preventie, die samenwerking tussen actoren in de weg kunnen staan? De algemene uitkomst is dat er zeker verdienmodellen van preventie te identificeren en te ontwerpen zijn temeer daar preventie vanuit een economisch perspectief als een soort investeringsbeslissing kan worden beschouwd. Er zijn echter wel verschillende barrières te onderkennen voor de ontwikkeling van een effectieve verdienmodellen. In het licht van de onderzoeksvraag leidt dit tot volgende conclusies: - Preventie is belangrijk maar komt nog onvoldoende van de grond; - Actoren kunnen worden ingedeeld in vier helixen en hebben verschillende salience; - Preventie is een maatschappelijk verdienmodel; - Verdienmodellen van preventie zijn technologisch, datagedreven en schaalbaar; - Barrieres voor preventie zijn bedrijfskundig van aard.
RAPPORT
Drie Academische Werkplaatsen Thuiszorg van ZonMw ontwikkelden een kennisagenda waaruit inzichtelijk is geworden welke kennis nodig is om het werken aan preventie en zorg thuis door verpleegkundigen en verzorgenden te kunnen versterken.
RAPPORT
Een signaleringsplan en werkprotocol voor preventie psychotische terugval.
ARTIKEL
Value-based healthcare (VBHC) kent een aandoening-specifieke aanpak, gericht op een zorgpad na diagnose en start van behandeling. De aanpak is nog sterk ziekenhuiszorg- georiënteerd en zou zich meer op de volledige zorgcyclus moeten richten. In dit project gaan we onderzoeken hoe preventie geïntegreerd kan worden in de VBHC-benadering. Hiervoor gaan we voor hartrevalidatie in kaart brengen hoe uitkomstinformatie, inclusief patiënt-gerapporteerde uitkomsten, ingezet kan worden bij het samen beslissen over gepersonaliseerde zorg en preventie. Het consortium bestaat uit MKB-partner PRO-F (e-health hartrevalidatie), praktijkpartners Medisch Spectrum Twente (Santeon-Ziekenhuis, thoraxcentrum) en Santeon (samenwerkingsverband zeven topklinische ziekenhuizen), Saxion lectoraten Verpleegkunde en Waarde van Reclasseren (maatschappelijke impact) en Hanzehogeschool lector Waardegedreven Zorg. Door middel van literatuuronderzoek en kwalitatief onderzoek wordt verkend waar de kansen liggen voor het integreren van secundaire preventie in de VBHC-benadering in de hartrevalidatie. Aan de hand van drie focusgroepen met patiënten, verpleegkundigen/artsen en experts worden de voor de patiënt relevante zorguitkomsten verhelderd. Op basis hiervan wordt de vertaalslag gemaakt naar gepersonaliseerde zorguitkomsten en hoe e-health oplossingen dit proces kunnen ondersteunen. Hiermee bieden we (1) inzicht in de mogelijkheden voor preventie binnen de VBHC-werkwijze, (2) kennis over hoe gepersonaliseerde zorg en samen beslissen gefaciliteerd kunnen worden, (3) inzicht in de rol die e-health oplossingen kunnen spelen, (4) kennis over de rol van de verpleegkundige in dit vraagstuk, en (5) een kwalitatief beeld van de impact hiervan.
In de gezondheidszorg en preventie is het gebruik van ICT niet meer weg te denken. Doel van het gebruik van informatie- en communicatietechnologie via internet (ehealth) en apps (m-health) is om de gezondheid en de gezondheidszorg te ondersteunen en te verbeteren. E-health kan geheel zelfstandig door een patiënt, cliënt of burger gevolgd worden –voorbeelden zijn een online cursus of deelname aan een online platform waarop informatie en lotgenotencontact centraal staan. Dan is er sprake van zelfmanagement. Ook kan e-health telefonisch, via e-mail of face-to-face begeleid worden door een professional. Dit wordt blended care genoemd. Hierbij hebben patiënt/cliënt en professional op bepaalde afgesproken tijdstippen contact om het verloop van bijvoorbeeld de online cursus te bespreken. Daarnaast wordt een onderscheid gemaakt tussen aanvulling, waarbij e-health aanvullend is op face-to-face contact, en substitutie, waarbij e-health in plaats komt van face-to-face zorg. Hoe dan ook: e-health gaat een belangrijke plaats krijgen in het zorg- en preventielandschap.
ARTIKEL
Dit is alweer de vijfde editie van het congres Met het oog op behandeling. De afgelopen jaren hebben we gezien dat de maatschappelijke belangstelling voor mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB) sterk toeneemt. Dit jaar is er zelfs een Interdepartementaal Beleidsonderzoek gedaan door diverse ministeries over de positie van mensen met een LVB in de Nederlandse samenleving. In het onderzoeksrapport wordt gepleit voor het verbeteren van de communicatie tussen algemene voorzieningen en deze burgers. Voor alle professionals in het brede sociaal domein wordt aanbevolen dat zij meer kennis en vaardigheden moeten hebben voor hun hulp- en dienstverlening aan mensen met een LVB. Dat geldt voor alle professionals in het sociaal domein en in het bijzonder voor professionals die werken voor cliënten met een LVB waarbij sprake is van ernstige gedragsproblematiek en psychische problemen. In dat geval moet je kunnen omgaan met ‘onbegrepen gedrag’ en agressie en wil je beschikken over de beste, actuele kennis op dat gebied.
BOEK
Exposure in vivo is een behandeling ontwikkeld voor volwassenen met chronische musculoskeletale pijn (CMSP). Verschillende wetenschappelijke studies vonden positieve effecten in de eigen centra van de ontwikkelaars, waarbij de behandeling werd uitgevoerd door ervaren behandelaren. Om de impact van de interventie te vergroten, is een belangrijke volgende stap het onderzoeken van de implementatie van het protocol in andere revalidatiecentra. Daarom heeft de studie twee doelstellingen: 1) Het beoordelen van de procedurele therapietrouw en de progressie ervan direct na de implementatie van exposure in vivo. 2) Het beoordelen van de effectiviteit van exposure in vivo direct na implementatie bij volwassenen met CMSP. Het verkennen van de behandeling in een nieuwe setting heeft meerwaarde voor drie doelgroepen in de praktijk: de professionals die de cursus ‘exposure in vivo bij chronische pijn’ hebben ontwikkeld en geven, behandelaren die aan de cursus deelnemen en vervolgens de behandeling aan patiënten geven, en patiënten die de behandeling ondergaan. De inzichten die met dit project worden verworven zorgen voor een belangrijke verbeterslag van zowel de kwaliteit van de cursus als de behandeling. De consortiumpartners zijn Universiteit Maastricht (UM), de Mkb-onderneming Centrum Integrale Revalidatie (CIR) en revalidatiecentrum Adelante. Hoewel er bestaande contacten zijn tussen deze organisaties, hebben zij nog niet eerder als drie-eenheid samengewerkt. We streven bestendige netwerkopbouw tussen de UM, CIR en Adelante na, resulterend in een consortium dat ook voor toekomstige projecten de samenwerking voortzet. De doelstellingen worden nagestreefd middels een 12 maanden durend wetenschappelijk onderzoek. Het monitoren van de exposure in vivo behandeling na implementatie binnen een externe organisatie, zowel wat betreft therapietrouw als effectiviteit, middels valide wetenschappelijk onderzoek, is innovatief en slaat een zeer belangrijke brug tussen praktijk en wetenschap.
Nieuwe medicijnen zoals liraglutide (Saxenda), semaglutide (Ozempic) en tirzepatide (Mounjaro) zorgen voor een doorbraak in de behandeling van obesitas. Deze middelen bootsen de werking van darmhormonen na en kunnen binnen anderhalf jaar leiden tot een gewichtsverlies van wel 25%. Dat is veelbelovend, maar het snelle gewichtsverlies heeft ook een keerzijde. Naast bijwerkingen zoals misselijkheid en tekorten aan belangrijke voedingsstoffen, verliezen gebruikers relatief heel veel spiermassa. Dit kan leiden tot afname van kracht en conditie, slechter functioneren en uiteindelijk weer gewichtstoename. Vooral oudere volwassenen zijn kwetsbaar. Zij hebben van nature al meer kans op spierverlies (sarcopenie). In combinatie met obesitas en deze nieuwe medicatie kan dat leiden tot ‘sarcopene obesitas’: een ongezonde combinatie van overgewicht en te weinig spiermassa. Leefstijladviezen alleen zijn dan niet voldoende. Een persoonlijke aanpak met volwaardige, eiwitrijke voeding, intensief bewegen en ondersteuning bij gedragsverandering is nodig. Dit vraagt om nauwe samenwerking tussen diëtisten, artsen en beweegprofessionals zoals fysiotherapeuten. Ook zijn praktische meetmethoden nodig om spierverlies tijdig te herkennen en te volgen, omdat bestaande technieken zoals DXA-scans niet geschikt zijn voor de dagelijkse zorgpraktijk. Binnen het lectoraat Voeding en Beweging van de Hogeschool van Amsterdam loopt al veel onderzoek naar deze thema’s. In het postdoctraject worden nieuwe en lopende studies samengebracht om praktische ‘bouwstenen’ te ontwikkelen voor zorg en onderwijs. Het doel is om huidige én toekomstige diëtisten en beweegprofessionals beter voor te bereiden op hun rol in de behandeling van oudere volwassenen met obesitas die deze nieuwe medicatie gebruiken, zodat spierverlies wordt voorkomen en duurzame gezondheidswinst mogelijk wordt. De inhoudelijke vernieuwing van de diëtetiek komt hiermee allemaal samen in dit traject gericht op veroudering, obesitas, sarcopenie, leefstijl, en is nu urgent vanwege de nieuwe medicamenteuze behandeling van obesitas. Daarbij hebben we nauw oog voor digitalisering en interdisciplinair werken binnen de leefstijlbegeleiding.
Resultaten van fysiotherapie worden mede bepaald door verwachtingen die patiënten hebben. Positieve verwachtingen kunnen een gunstige invloed op het behandelresultaat hebben (placebo-effecten) en negatieve verwachtingen een ongunstige invloed (nocebo-effecten). De informatie die de fysiotherapeut geeft en de wijze van communiceren beïnvloedt de verwachtingen van de patiënt en dit kan zodoende placebo- en nocebo-effecten triggeren. Hoewel veel fysiotherapeuten de impact van deze mechanismen herkennen, weet men niet goed hoe hiermee in de praktijk om te gaan. Samen met zes in rugpijn gespecialiseerde fysiotherapiepraktijken en veertien andere fysiotherapiepraktijken wordt de rol van placebo- en nocebo-effecten in de behandeling van lage rugpijn onderzocht. Momenteel wordt in het kader van het stimuleringsfonds van het HAN zwaartepunt Health de invloed van communicatie en taalgebruik op de mate van angst en pijnklachten bij patiënten na afloop van een fysiotherapeutisch consult onderzocht. Op basis hiervan wordt een innovatieve communicatietraining ontwikkeld. De ontwikkelde communicatietraining fungeert als basis en vertrekpunt voor het project. Het project beoogt richtlijnen te ontwikkelen voor placebo-bevorderende en nocebo-vermijdende communicatie door de fysiotherapeut bij de behandeling van lage rugpijn. Deze worden geïntegreerd in de communicatietraining en geëvalueerd in een experimenteel onderzoek. Uitkomstmaten hierbij zijn de mate van angst na afloop van het eerste consult, de verwachtingen van de patiënt over de uitkomst van de behandeling, en de kwaliteit van de geobserveerde communicatie. Daarnaast worden de kwaliteit van de behandelrelatie (‘therapeutic alliance’), de door de patiënt ervaren pijn en het zelf gerapporteerde functioneren gemeten na afloop van de fysiotherapiebehandeling. Bij het onderzoek zijn naast de fysiotherapiepraktijken experts van de Radboud Universiteit (Centre for Language Studies), Universiteit Leiden, het Radboudumc, het Koninklijk Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie en Saxion Hogeschool betrokken. De verkregen kennis over de placebo-bevorderende en nocebo-vermijdende communicatie wordt verspreid en geïmplementeerd in het onderwijs en het werkveld via de aangesloten kanalen.