Types
0Instelling
27Publicatiejaar
6Producttype
23Bestandstype
9Taal
5Publicaties met bestand/URL
2Onderzoeksthema's
13Looptijd
0Projectstatus
3Geachte heer Dekker, het zal zo’n vijf of zes jaar geleden zijn geweest dat het begrip ‘talentontwikkeling’ opdook. Opeens begon men over talenten te spreken, over talentscouts en het ontwikkelen van latente talenten. De school werd bij uitstek de plaats waar die talenten moesten worden opgespoord en worden ontwikkeld. Niet alleen lagere overheden begonnen die boodschap van de daken te roepen, ook de landelijke overheid deed dat. In september van het afgelopen jaar stuurde u een brief naar de kamer met de oproep dat het Nederlands onderwijs ruim baan moet maken voor toptalenten. Dat gebeurt volgens u veel te weinig. ‘Toptalenten blijven achter.’
ARTIKEL
In het participatieve onderzoek ‘Weet niet, man’ is samen met mbo-studenten en docenten onderzocht hoe brede talentontwikkeling in het mbo beleefd wordt en hoe deze versterkt kan worden. Het onderzoek laat zien dat jongeren behoefte hebben aan ruimte, erkenning en praktische mogelijkheden om hun talenten te ontdekken, maar dat de schoolomgeving en het onderwijsprogramma hierin nog onvoldoende aansluiten. Ook docenten zien het belang van talentontwikkeling, maar ervaren een gebrek aan tijd, visie en handvatten. Het rapport pleit voor structurele verankering van talentontwikkeling, versterking van leeromgevingen en teamgerichte professionalisering. Brede talentontwikkeling blijkt pas betekenisvol waar jongeren zich gezien voelen en waar ruimte is voor experiment, ontmoeting en eigenaarschap.
RAPPORT
Dit artikel doet verslag van een onderzoek dat Kenniscentrum Talentontwikkeling van Hogeschool Rotterdam in 2011-2012 deed naar dialogisch onderwijs en talentherkenning. Het beschrijft allereerst het pedagogisch kader van waaruit het onderzoek is opgezet. Vervolgens bespreekt het de opbrengsten ervan. Het onderzoek wijst uit dat leraren niet alleen de technieken van het dialogisch onderwijs binnen een bepaalde periode zich eigen kunnen maken, maar dat ze ook ermee de talenten van hun leerlingen (hier opgevat als ‘kwaliteiten’) kunnen herkennen. Niet elke leraar doet dat echter op hetzelfde niveau.
ARTIKEL
Artikel waarin de auteur haar persoonlijke visie op talentontwikkeling schetst, in relatie tot focus en discipline uit zenbeoefening en de uit het muziekonderwijs stammende Suzukimethode.
ARTIKEL
Veertig honoursstudenten van verschillende instellingen* zijn geïnterviewd over hun ervaringen met talentontwikkeling in een honoursprogramma: hun projecten, begeleiding, belevenissen, dips en tips. Op basis van een analyse van deze interviews is in tien stappen hun leerproces beschreven in een ‘cirkel van talentontwikkeling’, afgeleid uit de metafoor van de ‘reis van de held’ van Joseph Campbell. Het boek is bedoeld als inspiratiebron voor iedereen die geïnteresseerd is in talentontwikkeling, in het bijzonder (aanstaande) honoursstudenten, ouders, docenten en beleidsmakers. Het boek is dankzij een subsidie van het Sirius Programma uitgebracht bij Hogeschool Rotterdam Uitgeverij. *Deelnemende studenten studeren of studeerden aan: Windesheim, HvA, Hanze, UU, HU, ArtEZ, HR, Saxion, HL, VU, UvA, TUD, UT
BOEK
De centrale vraag voor dit onderzoek is: Wat is kenmerkend voor onderwijs dat is gericht op talentontwikkeling en hoe verhoudt dit onderwijs zich tot respectievelijk een meer opbrengstgerichte en een meer ontplooiingsgerichte onderwijsstijl? Het onderzoek omvat een kwantitatieve analyse op basis van de tweedeling opbrengsgericht en ontplooiingsgericht werken, en een kwalitatieve analyse op het specifieke punt van talentontwikkeling. Voorgesteld wordt in het onderwijs vorm te geven aan de dynamiek van leerkrachtaffiniteiten, onderwijsbehoeften en vragen vanuit de samenleving.
CONFERENTIEBIJDRAGE
In deze publicatie verkent Kariene Mittendorff, met medewerking van Anneke Steegh, Jolise andapos;t Mannetje, Sophie Loek, Karina Baarda, Symen van der Zee en Michiel Duesman, hoe scholen kunnen bijdragen aan gelijke kansen voor álle leerlingen om hun talenten te ontdekken en te ontwikkelen. Nu techniek en technologie een steeds grotere rol spelen in onze samenleving, is het belangrijk drempels weg te nemen die leerlingen – bewust of onbewust – ervaren bij het verkennen van deze richtingen. De publicatie beschrijft werkzame principes voor betekenisvol onderwijs, loopbaanoriëntatie, motivatie, zelfvertrouwen, ouderbetrokkenheid en de inzet van rolmodellen. Ook komt de spanning aan bod tussen vrije studiekeuze en de maatschappelijke vraag naar technisch talent, evenals de randvoorwaarden die hierbij een rol spelen, zoals de betrokkenheid van docenten, schoolleiders en regionale samenwerking. Tot slot: de beschreven principes zijn ontwikkeld in de context van het voortgezet onderwijs, maar vermoedelijk lenen veel ervan zich ook voor toepassing in het primair onderwijs.
RAPPORT
Deze reader hoort bij de leerlijn ”Versterken van de samenwerking tussen jongerenwerk en voortgezet onderwijs”. In deze reader vind je tips voor:
• het realiseren van randvoorwaarden voor het opzetten van een samenwerking tussen jongerenwerk en voortgezet onderwijs,
• het bevorderen van werkzame elementen in de samenwerking tijdens de opstartfase, opbouwfase en doorontwikkelfase van de samenwerking
• hoe om te gaan met dilemma’s bij het versterken van de samenwerking tussen jongerenwerk en voortgezet onderwijs in de praktijk.
De reader is bedoeld voor VO-scholen en jongerenwerkorganisaties die met elkaar (willen gaan) samenwerken en hun samenwerking willen opstarten of versterken en andere geïnteresseerden in samenwerking tussen jongerenwerk en voortgezet onderwijs.
RAPPORT
Lectorale rede, in verkorte versie uitgesproken bij de aanvaarding van de functie van lector Dynamische Talentinterventies aan Fontys Hogeschool HRM en Psychologie op 29 september 2016.
BOEK
In het hoger beroepsonderwijs ervaren veel docenten een hoge werkdruk, vooral in complexe leeromgevingen waarin studenten werken aan interdisciplinaire projecten. Studenten hebben juist in deze context ondersteuning nodig bij het formuleren van doelen en het reflecteren op hun leerproces; twee essentiële onderdelen van zelfregulerend leren. Juist deze vormen van begeleiding zijn voor docenten tijdsintensief, repetitief en moeilijk schaalbaar, terwijl ze wel sterk bijdragen aan motivatie, leerresultaten en studievoortgang. Dit project verkent hoe AI kan bijdragen aan arbeidsbesparing door begeleidingstaken van docenten te verlichten, zonder afbreuk te doen aan pedagogische kwaliteit. Het doel is toewerken naar DIDACTO, een Digitale Interactieve Didactische Assistent voor Coaching van Talentontwikkeling in Onderwijs: een geïntegreerde AI-mentor die studenten ondersteunt in hun leerproces. In deze KIEM-verkenning richten we ons specifiek op twee bouwblokken die nu de meeste begeleidingslast veroorzaken: (1) doelen stellen en (2) reflecteren. Binnen het project worden eerst low tech prototypes ontwikkeld, gebaseerd op pre prompts binnen bestaande en veilige LLM platforms (zoals EduGenAI of interne faciliteiten van instellingen). De twee mkb-partners brengen daarbij bestaande AI-functionaliteiten in vanuit hun AI Mentor Toolkit, zoals kwaliteitsanalyse van leerdoelen en coachvragen voor reflectie. Deze worden afgebakend tot eenvoudige, direct testbare bouwblokken. De prototypes worden vervolgens iteratief getest in twee contrasterende onderwijsomgevingen: Informatica (Avans Hogeschool) en Spatial Design (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht). Hiermee onderzoeken we de haalbaarheid, acceptatie, bruikbaarheid en mogelijke werkdrukreductie in realistische onderwijssituaties. Ook wordt aandacht besteed aan juridische, ethische en privacy aspecten, inclusief een volledige toetsingsaanvraag en datamanagementplan. De resultaten worden gedeeld via een paper, workshops en netwerkbijeenkomsten. Op basis van de inzichten wordt een consortium uitgebouwd en een onderbouwde vervolgaanvraag voorbereid, gericht op de verdere ontwikkeling van DIDACTO.