ZoekresultatenZoekresultaten
Volg ons op
Volg ons op
Types
0Instelling
26Bestandstype
9Taal
5Publicatiejaar
12Thema's
14Producttype
14Publicaties met bestand / URL
2Projectstatus
3Verhuizen naar een verpleeghuis is vaak een emotioneel ingrijpende gebeurtenis die om een groot aanpassingsvermogen van nieuwe bewoners en hun sociale omgeving vraagt. Een van de uitdagingen voor zorgorganisaties is om te zorgen dat bewoners zich ondanks alles in het verpleeghuis thuis voelen. De vraag is welke factoren dit thuisgevoel beïnvloeden. Systematisch literatuuronderzoek door Fontys HHogescholen heeft deze nu in kaart gebracht
DOCUMENT
Het aantal ouderen met een complexe zorgvraag neemt toe in Nederlandse verpleeghuizen en tegelijkertijd is er sprake van krapte op de arbeidsmarkt. Om passende zorg te kunnen blijven bieden, is herziening van de organisatie van zorg nodig. De doelen van dit onderzoek waren kennis te genereren over: 1) hoe teamsamenstelling en interprofessionele samenwerking elkaar beïnvloeden en 2) het ontwikkelen en implementeren van een passende functiemix in verpleeghuizen. In dit participatief actieonderzoek namen vijf zorgorganisaties met zeven teams deel. De focus in dit onderzoek lag op de verzorgende/verpleegkundige, psychologische en medische disciplines. De teams gingen aan de slag met het optimaliseren van hun functiemix aan de hand van op organisatieniveau geformuleerde vuistregels en een door de actieonderzoeker gemaakte situatieanalyse. Data werden verzameld door logboeken van de actieonderzoekers en focusgroepen met de deelnemers. Uit de thematische analyse bleek dat teams startten met het creëren van helderheid over ieders functie en kwaliteiten, het optimaliseren van ieders inzet en het verbeteren van de interprofessionele samenwerking. Van daaruit ontstond inzicht in de optimale teamsamenstelling om passende zorg te kunnen bieden. Randvoorwaardelijk in het experimenteren met de functiemix bleken aanmoediging, begeleiding, tijd en (financiële) ruimte
MULTIFILE
Er bestaat een grote variatie in het percentage bewoners per verpleeghuis dat wel of geen fysiotherapeutische zorg ontvangt. Hierdoor is het onduidelijk of de juiste groep wel fysiotherapie ontvangt. Er is dan ook behoefte aan meer transparantie en standaardisatie van de indicatiestelling fysiotherapie in verpleeghuizen. Het doel van deze studie is om criteria te ontwikkelen voor de indicatiestelling fysiotherapie in verpleeghuizen en deze te toetsen in de praktijk.
DOCUMENT
Dit artikel behandelt een studie naar de lichtsituatie in veelgebruikte ruimten van zeven verpleeghuizen in Nederland. Er is onderzoek verricht naar de horizontale en verticale verlichtingssterkte (combinatie kunstlicht en daglicht) en kleurtemperatuur. De lichtsituatie blijkt matig te zijn. Het is van belang dat (zorg) professionals zich bewust worden van deze gegevens, zodat zij de lichtsituatie kunnen verbeteren.
DOCUMENT
De zorg in verpleeghuizen is nog lang niet overal goed afgestemd op oudere migranten met dementie. Dit verhaal over een 78-jarige Turkse man met dementie laat zien hoe mantelzorgers vol compassie zorgen voor hun familielid, maar ook hoe beperkt de middelen zijn die verzorgenden tot hun beschikking hebben. De casus is gebaseerd op interviews met meerdere betrokkenen, maar wordt hier verteld vanuit het perspectief van twee personen: een dochter en een verzorgende.
DOCUMENT
In verpleeghuizen is een groot aantal installaties aanwezig. Deze moeten zo worden ontworpen en geïnstalleerd dat ze optimaal comfort bieden aan bewoners en zorgprofessionals. Voor de realisatie hiervan is het van belang de behoeften van bewoners en wensen van professionals in kaart te brengen. Met dit als uitgangspunt ontstaat een verpleeghuis dat in dienst staat van bewoners en overige gebouwgebruikers.
DOCUMENT
Het begrip persoonsgericht werken is niet meer weg te denken uit de zorg voor mensen met dementie. Er is echter weinig bekend over hoe zorgmedewerkers in verpleeghuizen invulling geven aan persoonsgericht werken. In deze kwalitatieve studie staat de vraag centraal op welke manier zorgprofessionals en naasten de persoonsgerichte elementen persoonsbeeld, communicatie, omgeving en waardigheid terugzien en toepassen in de dagelijkse zorg en wat zij hiervan vinden. Vijf zorgprofessionals en zeven naasten van bewoners met dementie zijn hierover geïnterviewd waarna de interviews zijn geanalyseerd met behulp van thematische analyse. Naast vier thema's die betrekking hadden op de persoonsgerichte elementen kwamen twee thema's over de randvoorwaarden voor het leveren van persoonsgerichte zorg naar voren. Professionals en naasten beschreven diverse situaties waarin persoonsgericht werd gehandeld, maar ook waarin dat niet het geval was. Vooral in de communicatie ervoeren zorgprofessionals en naasten hiaten in persoonsgerichtheid richting bewoners, waarbij naasten zelf graag meer gehoord wilden worden door de zorgprofessionals. Behalve bekwaamheid van zorgverleners bleken voldoende personeel en tijd randvoorwaarden voor persoonsgerichte zorg. Met scholing over dementie en persoonsgerichte zorg, kleine aanpassingen en betere afstemming met naasten kan echter ook met het beschikbare personeel mogelijk al veel bereikt worden in de zorg voor bewoners met dementie.
DOCUMENT
Het doel van dit onderzoek is het krijgen van inzicht in de staat van de mondzorg die door verpleegkundigen en verzorgenden wordt uitgevoerd en de manier waarop mondzorg in het zorgsysteem is ingebed, om zo evt. verbeteringen of behoud van de mondzorg te bewerkstelligen.
Mede mogelijk gemaakt door studenten Mondzorgkunde jaar 3, semester I, 2013-2014.
DOCUMENT
De effecten van de hier beschreven nieuwe benaderingen in de psychogeriatrische zorg zijn nog maar beperkt onderzocht. Slechts een enkele keer is daarbij gebruik gemaakt van de gouden standaard van de randomised clinical trial. Dat is vanwege de talloze methodologische moeilijkheden die het onderzoeken van effecten van psychosociale interventies bij mensen met dementie met zich meebrengt. Te denken valt aan problemen bij 'matching', randomisatie, blindering, grootte van de steekproef, uitval door overplaatsing en overlijden, en een gebrek aan gestandaardiseerde meetinstrumenten met name om veranderingen van welbevinden te meten. Dit betekent dat veel benaderingen in de dagelijkse zorg worden toegepast terwijl hun effectiviteit niet is aangetoond. Dat laatste strookt niet met de vraag naar evidence-based handelen in de zorg. Medio jaren negentig besloten wij om de effecten van geïntegreerde belevingsgerichte zorg bij mensen met dementie in verpleeghuizen te onderzoeken in een RCT. Wij werden daarin gestimuleerd door de financiële mogelijkheden die ons door het College van Zorgverzekeringen werden geboden. De geïntegreerde belevingsgerichte zorgbenadering vormde ons inziens een goede afspiegeling van de wijze waarop belevingsgerichte zorg in de Nederlandse verpleeghuizen werd toegepast, voor zover ze werd toegepast. Het theoretisch kader van ons onderzoek vormde het adaptatie-copingmodel voor mensen met dementie van Dröes (1991). Uitgangspunt was dat mensen met dementie over mogelijkheden beschikken om zich aan te passen en om te gaan met de gevolgen van dementie. Wij veronderstelden dat geïntegreerde belevingsgerichte zorg de adaptatie en in het bijzonder het welbevinden bevordert van degenen die moeite hebben met de gevolgen van hun dementie. Omdat verzorgenden door het toepassen van deze benadering middelen in handen zouden krijgen om mensen met dementie effectiever te helpen, verwachtten wij dat geïntegreerde belevingsgerichte zorg ook een positief effect zou hebben op de algemene gezondheid van verzorgenden. De kwantitatieve uitkomsten van dit onderzoek zijn elders beschreven. Dit geldt ook voor de kosteneffectiviteitanalyse die op basis van de RCT werd uitgevoerd. De implementatie van geïntegreerde belevingsgerichte zorg op de acht experimentele verpleeghuisafdelingen werd beschreven door Van der Kooij. Dit proefschrift doet verslag van de opzet en bevindingen van een kwalitatieve deelstudie van dit in de periode 1996 tot medio 1999 uitgevoerde onderzoek, waarbij wij gebruik maakten van de methode van participerende observatie.
DOCUMENT
Dementie is een verzamelnaam voor verschillende hersenziekten, die gekenmerkt worden door stoornissen in cognitie, stemming en gedrag (1). Dementie heeft daarmee verregaande consequenties voor de kwaliteit van leven van de persoon met dementie en zijn of haar omgeving. Met de toenemende vergrijzing in Nederland groeit ook het aantal mensen met dementie in hoog tempo. Er zijn nu al meer dan 200.000 mensen met dementie en verwacht wordt dat dit aantal in 2050 gestegen is tot 500.000 (2). De meeste mensen met dementie worden thuis verzorgd. Wanneer dat echter niet meer mogelijk is - meestal vanwege uitputting van de mantelzorger, volgt een opname in een verpleeghuis. In Nederland zijn momenteel zo’n 350 verpleeghuizen. Dat zijn er bij lange na niet genoeg om de komende decennia alle mensen met dementie een plaats te kunnen bieden. De Gezondheidsraad heeft berekend dat er tot 2050 elk jaar zes verpleeghuizen moeten worden gebouwd om deze toename het hoofd te kunnen bieden (2).
DOCUMENT
