Over stedelijke ontwikkeling zijn de partijprogramma’s voor de provinciale statenverkiezingen van aanstaande woensdag helder. Wonen staat met stip bovenaan. Maar als sectorale opgave. Lector Cees-Jan Pen mist bij al het ‘woongeweld’ een duidelijke koppeling met de opgaven in binnensteden en op kantoorlocaties. ‘Laat ruimtelijke ordening leidend zijn voor het oplossen van de woningnood, en niet de woningnood voor de ruimtelijke ordening.'
LINK
Als het aan de grootste politieke partijen ligt, gaat er veel gebouwd worden in de groene randen rondom dorpen en steden. Dit lijkt een geweldige oplossing voor de woningnood, maar dat is het niet. Huizen in de steden en in het buitengebied zullen er alleen maar duurder van worden, stellen Cees-Jan Pen en Madeline Buijs.
IMAGE
Klimaatverandering, migratie, de oorlogen in Oekraïne en Jemen, racisme, hoge inflatie, woningnood, lerarentekort, corona-lockdowns, politieke onvrede en een pluriformiteit in opvattingen hierover. Het is ingewikkeld om als kind of jongere op te groeien in Nederland anno 2023. Daarom is het niet vreemd dat er brede steun is voor het idee dat scholen de opdracht hebben om leerlingen en studenten te helpen bij het leren begrijpen van deze wereld: oftewel burgerschapsonderwijs. In zijn rede houdt Hessel Nieuwelink een warm pleidooi voor het verder ontwikkelen van burgerschapsonderwijs en het versterken van een veer krachtige democratische gezindheid bij kinderen en jongeren.
DOCUMENT
Er is blinde paniek op de woningmarkt. Al ruim een jaar woedt een beladen (lobby)debat waar we in Nederland het gewenste aantal van maximaal 1 miljoen nieuwe woningen gaan bouwen. Op diverse podia wordt gesproken over woningnood.
LINK
Wij zijn onderdeel van de Europese Unie (EU), en het Europese speelveld is een dynamische waar je als gemeente- of provincieambtenaar veel kunt halen (en brengen) voor jouw organisatie. Terwijl een heel groot deel van Europese wet- en regelgeving impact heeft op de medeoverheden (denk aan regelgeving over schone lucht, bodem, water, digitalisering), biedt de weg naar Brussel ook kansen voor beleidsbeïnvloeding, netwerken, profileren van je gemeente of provincie en financieringsmogelijkheden ten behoeve van lokale en regionale uitdagingen. Denk aan leren van collega’s uit andere Europese steden en regio’s over hoe zij omgaan met thema’s als wateroverlast, digitale inclusie en woningnood, en Europese financieringskansen voor een innovatieve aanpak om met de gevolgen van klimaat om te gaan. Hoewel jij als (toekomstig) EU-expert binnen je organisatie het belang van investeren in de EU inziet, kan het zijn dat jouw organisatie (nog) niet goed toegerust is op het verzilveren van Europese kansen.
DOCUMENT
2017 stond in het teken van analyses, opinies en congressen over hoe erg en omvangrijk de woningnood is. De rode draad in alle betogen is dat de woningbouwproductie flink opgeschroefd moet worden: er moeten circa een miljoen nieuwe woningen worden gebouwd, en snel.
LINK
Due to climate change, rising temperatures lead to more extreme heat stress in urban areas. Last summer, there were poignant images of people looking for shade in cities. Trees are effective measures to provide shade and decrease the perceived temperature. However, trees cannot grow in healthy conditions due to the conflicting interests of the many functions and infrastructure in cities. Also time is a limiting factor; before trees are fully grown and can fulfil its various functions (shade, biodiversity, appearance), it takes not only physical space but also time. Alternative interventions, such as a pergola, can help increase urban resilience by reducing the negative impacts of climate change.Pergolas are known, for example, in more southern Europe cities. However, despite the described promising effects of the pergola in documents to reduce heat stress and provide shade, we barely see these structures in the Dutch public space. We all know the pergola as an esthetical piece in the backyard where it provides shade, privacy and contributes to well-being, but they are not widely used in the public realm.Next to that, there are few or no known preconditions for an urban pergola. The functions that an urban pergola can offer go beyond providing shade. The pergola might help reduce noise and pollution, provide a meeting place in a neighbourhood and support biodiversity. Since space is scarce in cities where many different interests come together, we want to explore the potential contribution of an urban pergola to different problems. Therefore, at the Amsterdam University of Applied Sciences, we have worked on an urban pergola as a real 'boundary object' where we bring education, research, municipalities, and entrepreneurs across disciplines and sectors together to discuss the potential of such an object.For this workshop, we would like to show our first results of this interdisciplinary action research and continue answering the question: how can a pergola fit in the Dutch urban area? Therefore, we would like to explore the functions and forms of the urban pergola with stakeholders, such as municipalities, entrepreneurs, citizens, students, and researchers all from different disciplines. The desired outcome of this workshop is a joint proposal for implementing urban pergolas that can meet the versatile needs of cities and thereby make cities more liveable.
MULTIFILE
Nederland kampt met een enorme woningnood. Juist nu moeten we ervoor zorgen dat we geen woningen bouwen die binnen enkele jaren alweer ten prooi vallen aan de sloopkogel – zeker als het gaat om onderdak voor ouderen. Geef ouderen een stem bij de invulling van hun woonwensen, schrijft ouderdomsonderzoeker
LINK
Summary (English):Current planning policies place great expectations on citizen participation to resolve complex societal and spatial challenges such as urban renewal and housing development. This essay explores what transitions in citizen participation have taken place on this issue in the Netherlands and to what extent citizen participation in its current form can address the complex socio-spatial challenge of providing affordable housing in cities.The essay introduces a paradox of the transition in participation in housing development in the Netherlands as part of broader transformations in Dutch spatial planning and development: in spite of increased institutionalization of participation, the actual citizens seem to have been served less and less. There is potential for the inclusion of citizen participation in the planning processes to encourage acceptance where resource distribution creates conflicts (i.e. affordable housing markets and lack of supply) for more effective cooperation during implementation. However, giving citizens more say in small parcels of spatial development does not disguise and overrule the structural forces in policy and real estate market trends that have grown in the last decades and push out lower and middle income groups from the city.This essay reviews state-of-the-art literature on the evolution of citizen participation, co-creation, and decision-making structures and processes in spatial planning and housing, and discusses participation trajectories in urban developments with housing functions in Amsterdam (Havenstraatterrein, Marineterrein) and Groningen (Suikerunie, Ebbinge), and Almere (Oosterwold) to showcase the paradoxical transition.__Summary (Dutch):Participatie krijgt een steeds prominentere rol in het oplossen van complexe maatschappelijke en ruimtelijke uitdagingen, zoals stedelijke vernieuwing en de ontwikkeling van woningen. Dit essay verkent welke veranderingen zich hebben voorgedaan in de rol die burgers spelen in woningontwikkeling in Nederland en in hoeverre participatie in de huidige vorm helpt om voldoende betaalbare woonruimte te ontwikkelen in de stad.Het essay schetst een paradoxale transitie op het gebied van participatie in de woningbouw in Nederland. De transitie is onderdeel is van grotere veranderingen in ruimtelijke ordening en ruimtelijke ontwikkeling in Nederland. Ondanks toenemende aandacht voor en institutionalisering van participatie in plan- en ontwikkelingsprocessen, lijkt het erop dat de burger die het meest de hulp van de overheid nodig heeft om passende woonruimte te vinden, steeds meer het nakijken heeft gekregen. Burgers een grotere rol geven in de planprocesen en planuitvoering kan helpen de acceptatie van plannen waarin schaarse middelen worden verdeeld, te vergroten. Tot nu toe echter blijft de inspraak van burgers beperkt tot kleine, specifieke gebieden. Deze uitzonderingen bieden onvoldoende tegenwicht aan de structurele krachten in beleid, grond- en vastgoedmarkten die midden- en lagere inkomens de afgelopen jaren steeds verder de stad uit hebben gedreven.Dit essay schetst op basis van literatuurstudie de grote lijnen in de ontwikkeling van woningontwikkeling en participatie sinds de Tweede Wereldoorlog. Op basis daarvan beschouwt het essay de ontwikkeling van participatie, co-creatie en besluitvorming in gebiedsontwikkeling in Amsterdam (Havenstraatterrein, Marineterrein), Groningen (Suikerunie, Ebbinge) en Almere (Oosterwold) om de paradoxale transitie die plaatsvindt in participatie in gebiedsontwikkeling en woningbouw te illustreren.
DOCUMENT
In een tijd waarin de woningnood hoog is en verdichting dé manier waarop stadsontwikkeling plaats vindt, zoekt Amsterdam manieren om ‘vrije ruimte’ in de stad te beschermen. Waar komt deze ambitie vandaan? En welke vorm van beleid is passend voor vrije ruimte, terwijl overheidssturing hier juist zo veel mogelijk afwezig is? Andere Europese steden kunnen inspiratie bieden om tot nieuw instrumentarium te komen. In dit artikel schetsen we hoe Londen, Gent en Berlijn omgaan met vrije ruimte en formuleren we enkele lessen voor Amsterdam en andere steden waar dit vraagstuk speelt.
DOCUMENT
