ZoekresultatenZoekresultaten
Volg ons op
Volg ons op
Types
0Instelling
26Bestandstype
9Taal
5Publicatiejaar
12Thema's
14Producttype
14Publicaties met bestand / URL
2Projectstatus
3Hoofdstuk 14 in 'Leren door reflecteren in het forensisch sociaal domein. Inzichten uit de begeleidingskundige praktijk.'
DOCUMENT
Hoofdstuk 11 in 'Leren door reflecteren in het forensisch sociaal domein. Inzichten uit de begeleidingskundige praktijk.'
DOCUMENT
Hoofdstuk 8 in 'Leren door reflecteren in het forensisch sociaal domein. Inzichten uit de begeleidingskundige praktijk.'
DOCUMENT
Hoofdstuk 4 in 'Leren door reflecteren in het forensisch sociaal domein. Inzichten uit de begeleidingskundige praktijk.'
DOCUMENT
Hoofdstuk 1 in 'Leren door reflecteren in het forensisch sociaal domein. Inzichten uit de begeleidingskundige praktijk.'
DOCUMENT
De Master Begeleidingskunde voorziet in een toenemende behoefte aan deskundigen die organisaties en teams helpen zich van binnenuit te ontwikkelen op basis van eigenaarschap, gezamenlijkheid en zelfsturing. De voortdurend bewegende samenleving vraagt van professionals, zowel individueel, in teams als in het grotere verband van organisaties, om nieuw vuur en hernieuwde verbinding met de eigen professionele identiteit. Teams staan voor de opgave om de eigen maatschappelijke bijdrage opnieuw uit te vinden en vorm te geven. Dat proces laat zich niet hiërarchisch afdwingen, maar kan slechts van binnenuit ontwikkeld worden door te leren met en van elkaar. De begeleidingskundige is bij uitstek de professional die deze individuele en collectieve leerprocessen kan verdiepen en intensiveren. Dit doet hij door in complexe organisatiecontexten creatieve ruimte te scheppen waarbinnen het ervaringsleren van individuen en teams plaats kan vinden. Hij zorgt daarbij voor meervoudige en voortdurende afstemming met de betrokkenen. In dialoog met hen en door de inzet van narratieve en ludische werkvormen helpt hij om in dit ervaringsleren ook het ongezegde en het onzegbare communiceerbaar te maken en daardoor taaie vraagstukken weer bespreekbaar te maken. Rond deze vraagstukken doet de begeleidingskundige samen met de betrokkenen handelingsonderzoek om op basis daarvan tot nieuwe perspectieven en nieuwe handelingsmogelijkheden te komen, waardoor teams en organisaties zich van binnenuit vernieuwen. Om deze rol als professioneel begeleider van dergelijke complexe leerprocessen te vervullen, laat de begeleidingskundige zich voeden en richten door zowel de sociale en organisatiewetenschappen als ook de geesteswetenschappen. Vanuit die achtergrond is hij in een gedurig reflectief contact met zichzelf en de situatie en legt hij als normatieve professional verantwoording af van zijn handelen en zijn persoonlijke betrokkenheid daarbij. Het Lectoraat Begeleidingskunde dat aan de master is verbonden, zal zich ter onderbouwing van bovenstaand profiel richten op het verder vormgeven van begeleidingskundig handelingsonderzoek als methodologie voor kennisontwikkeling rond taaie vraagstukken in professionele praktijken en organisaties. Daarbij zal er bijzondere aandacht zijn voor het gefundeerd gebruik van narratieve en ludische werkvormen die het mogelijk maken om ook het ongezegde en het onzegbare communiceerbaar te maken en in deze kennisontwikkeling te betrekken.
DOCUMENT
In dit onderzoek onder oud-studenten van de Master Begeleidingskunde van Hogeschool Rotterdam wordt de vraag beantwoord in hoeverre de eindkwalificaties van de opleiding door de oud-studenten herkend worden als relevant in hun beroepspraktijk. Het onderzoek is bedoeld om het profiel dat de opleiding heeft geformuleerd om het werk van de begeleidingskundige te karakteriseren, te toetsen aan de feitelijke werkpraktijk van de afgestudeerden.
DOCUMENT
Met de sterk toegenomen invloed van regel- en controlesystemen in organisaties is ook de roep om zelfsturing krachtiger geworden. In dit artikel wordt de verschuivende verhouding tussen professionele zelfsturing en hiërarchische controle verkend en wordt de vraag beantwoord welke rol de begeleidingskundige kan vervullen in deze spanningsvolle ontwikkeling in bedrijven en instellingen. In een gedachtewisseling tussen de auteurs worden tien wetmatigheden gepresenteerd die verhelderen dat hiërarchie als zelfsturing tegelijkertijd bestaan, in een onderlinge vervlechting. Bij zelfsturing gaat het daarbij niet alleen om individuele beslissingsruimte, maar juist om het zoeken naar horizontale en verticale afstemming en verbinding, in een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Dit geheel kan beschouwd worden als een permanent collectief leerproces, waarbij de begeleidingskundige een essentiële faciliterende rol te vervullen heeft.
DOCUMENT
Dit artikel stelt de vraag naar de plaats van de stilte in het handelingsrepertoire van begeleidingskundigen. Onderzoek met een vragenlijst onder 78 coaches, trainers en adviseurs suggereert dat begeleidingskundigen drie rollen in zich verenigen: de wetenschapper die analyseert, de schelm die beweging creëert en de wijze die gericht is op verbinding en verinnerlijking. Met name binnen deze laatste rol blijkt de stilte van belang. De betekenis van de stilte in begeleidingscontexten is verder geëxploreerd met drie workshops voor in totaal 24 professionals. We concluderen dat stilte in de begeleidingskunde nauw verbonden is met zingeving. Tegelijk benoemen we dat hiermee slechts één kant van het fenomeen beschreven is. De stilte die het karakter heeft van weerstand, (ver)zwijgen en verbijstering, blijft in dit artikel grotendeels onbesproken.
DOCUMENT
Net als in de poezie van Martinus Nijhoff gaat het in de praktijk van het begeleidingskundig handelen om grenservaringen en overgangsmomenten waardoor de wereld een nieuwe betekenis krijgt. Het zijn ongrijpbare momenten, waarin de stilte gevuld en gedragen is en waarvan ieder het belang ervaart. Met behulp van het gedicht ‘Het uur U’ wordt in dit artikel geprobeerd om dichter bij dat moment der waarheid te komen, om het karakter ervan beter te begrijpen. Wat gebeurt daar?
DOCUMENT
