ZoekresultatenZoekresultaten
Volg ons op
Volg ons op
Types
0Instelling
24Bestandstype
9Taal
5Publicatiejaar
12Thema's
14Producttype
14Publicaties met bestand / URL
2Co-teaching is brandend actueel na de invoering van de Wet op Passend Onderwijs in Nederland en het M-decreet in Vlaanderen. 'Meer handen in de klas' is een effectieve strategie om beter om te gaan met de steeds toenemende diversiteit in de klas en een meer inclusieve leeromgeving te creëren. Centraal in dit boek staan 12 unieke portretten van krachtige co-teaching teams. Het zijn goede praktijkvoorbeelden van teams uit het basis-/lager onderwijs en het voortgezet/secundair onderwijs. Zowel ervaringen van beginnende als ervaren co-teachers worden beschreven. We leren wat voor hen goed samenwerken en goed lesgeven is. Dit boek geeft concrete handvatten voor het nadenken over en vormgeven van de eigen co-teaching praktijk. Daarnaast biedt het een kijk in de dagelijkse praktijk van co-teachers en de literatuur. Een praktijk waarin het samen lesgeven inspireert om zowel leerlingen als leraren in hun kracht te zetten.
DOCUMENT
Passend Onderwijs heet in Vlaanderen het ‘M-decreet’. Het kent een groeispurt en leidt tot grootschalige inzet van Co-Teachers. In dit artikel geven we inzicht in een onderwijsverandering die haar weerga niet kent.
DOCUMENT
Alle leerlingen hebben recht op goed onderwijs dat is afgestemd op hun onderwijsbehoeften. De Rechten van het Kind, de Salamanca Statement en de Canon voor Wereldburgerschap getuigen daarvan. De uitvoering naar een weerbarstige praktijk van nu is een heel ander verhaal. Prisma Co-Teaching is een effectieve werkwijze die tegemoet komt aan het omgaan met een toenemende diversiteit in klassen en scholen. Meerdere onderwijsprofessionals nemen hierbij gezamenlijk de verantwoording voor een groep leerlingen en geven op gestructureerde wijze onderwijs op basis van evidence-based instructie- en ontwikkelstrategie n. Het principe hierbij is 'back to basics': alle beschikbare inzet van mensen en middelen wordt in de klas ingezet. Het woord prisma duidt op de meerkleurigheid van leerlingen en co-teachers. Bij leer- lingen gaat het om leerlingen met en zonder speciale onderwijsbehoeften. Bij leraren kan het gaan om de samenwerking tussen twee reguliere leraren, tussen een speciale leraar en groepsleerkracht of groep van leraren, of bijvoorbeeld een leraar en klassenassistent/ groepsopvoeder. In de klas zie je dan handelingsgerichte co-teachers die met uitdagende doelen ervoor zorgen dat het leren van de leerlingen aansluit bij hun ontwikkelingsmogelijkheden. Dit uitdagende boek is bedoeld voor uitvoerders en leidinggevenden die inspiratie willen bij het realiseren van onderwijs op maat in primair en voortgezet onderwijs.
DOCUMENT
In literature, co-teaching is mostly defined as an instrumental and pedagogical means delivered by collaborating special and regular teachers, from which students with and without special educational needs benefit in regular schools. The importance of a shared vision on the part of members of co-teaching teams as to what they consider as good education for students is not mentioned in definitions of co-teaching. The authors argue that sense-making by reflection about what can be considered as good education – good teaching and good learning – is essential when co-teachers want to understand or change their practice or relationship with their partner. We reviewed 17 articles about co-teaching teams’ professional development and identified that challenges to co-teachers’ professionalisation mostly were directed to interpersonal and normative aspects of development in co-teaching teams. We elaborate on five distinguished movements that can bring about change in teacher professionalism. These movements correspond to the challenges retrieved from the literature review and can be used to contribute to move toward a new perspective on professionalism of co-teachers. A contemporary definition of co-teaching is proposed because former definitions do not suffice to express the value of constructing a shared vision on good teaching and learning. We argue that team-reflection is the missing link in terms of enhancing normative professionalism of co-teaching teams and recommend that further research should be conducted to value team-reflection as a means to overcome challenges of co-teaching teams.
LINK
Co-teachers verzorgen samen onderwijs aan een groep leerlingen die aan hun zorg zijn toevertrouwd. Uit het promotieonderzoek van Dian Fluijt (docent en projectleider bij het Seminarium voor Orthopedagogiek en onderzoeker bij het Lectoraat Normative Professionalisering) blijkt dat co-teaching een effectieve wijze kan zijn om les te geven aan een hyperdiverse groep en tegelijkertijd tegemoet komt aan de behoefte aan meer handen voor de klas. Uit het onderzoek van Dian blijkt dat een klein netwerk van intensief samenwerkende leraren (co-teaching team) in staat is tot duurzame onderwijsinnovatie, waarvan zowel leerlingen als leraren kunnen profiteren. Het welbevinden van zowel leerlingen als leraren in een co-teaching groep groeit, omdat leerlingen meer aandacht krijgen en leraren hun verantwoordelijkheid kunnen delen. Leerlingen in een co-teaching groep presteren over het algemeen beter. Professionalisering op het gebied van co-teaching, gericht op het verkennen van eigen en gezamenlijke normen, waarden en overtuigingen van co-teachers, het leren om samen goed les te geven en het leren om goed samen te werken, is voorwaarde om co-teaching goed uit te kunnen voeren.
DOCUMENT
One of the aims of the TALENTS-project is to create (interdisciplinary) learning communities in which engineering professionals, students, teachers, and researchers can learn together and collaborate as equal partners, within the context of authentic challenges, starting from their individual learning goals. To what extent are partners willing to participate in this partnership and under which conditions do they consider it to have added value? We conducted individual interviews with engineering students (N=11), teachers (N=12) and professionals (N=10) about what they require to participate in the learning community, employing epistemic, spatial, instrumental, temporal, and social elements of learning environments. We also inquired which resources participants were willing to invest. Data were summarized on group level in a within-group matrix, following these elements. Next, we employed a cross-group analysis, focusing on commonalities and differences. The most striking results were found in the epistemic, social, and instrumental elements. Respondents have similar needs when it comes to improving dialogue to formulate a challenge. However, professionals prefer to have more influence on formulating this challenge and its output, whereas teachers wish to focus on students’ development. Students wish to co-create with partners and they place importance on matching students with a challenge that aligns with their educational background and personal interest. To create an environment based on equality, students need traditional roles of teachers, clients, and students to be less apparent. Ultimately, almost all respondents are willing to co-operate as equal partners in the learning community because they can see it leads to added value.
MULTIFILE
Paper presentation at the international symposium "Consulting young People: why student voice matters"
DOCUMENT
In: De Waal, V. (Red.). Interprofessioneel werken en innoveren in teams. Bussum: Coutinho.
DOCUMENT
To effectively prepare students for navigating complex societal and sustainability challenges, higher education institutions are increasingly experimenting with transdisciplinary learning environments (TLEs) in which students collaborate with external stakeholders across disciplinary and sectoral boundaries. This empirical study explores how TLEs in Dutch higher education are designed to support co-creation and co-learning between students and societal actors. Using a multiple case study design, eleven TLEs across research universities and universities of applied sciences were analysed. The findings reveal three types of TLEs: Consultancy TLEs (C-TLEs), where students address real-world problems posed by commissioners; Participatory TLEs (P-TLEs), where all participants are explicitly positioned as learners in co-creation processes; and Student-Led TLEs (SL-TLEs), where students initiate the challenge based on their intrinsic motivation and seek out relevant stakeholders. The pedagogical and design decisions made within each type were identified, focusing on how co-creation is facilitated across the phases of co-design, co-production, and co-dissemination, and to what extent co-learning is an explicit goal. While co-creation was often supported, co-learning—especially for stakeholders—was rarely intentionally designed for or assessed. P-TLEs were most explicit in embedding co-creation and co-learning in goals, activities, and support structures. Across cases, several enablers and barriers were identified, such as teacher roles, assessment alignment, use of physical spaces, and institutional embedding. Our findings highlight the importance of designing for “freedom within structure,” recognising learning surprises, and enabling reciprocal partnerships to strengthen TLE impact. The conclusion stresses that while TLEs hold great promise for transformative education and societal engagement, the concept and practice of co-learning remain underdeveloped. These findings call for more research and practical experimentation into supporting, assessing, and making visible the co-learning processes of all actors involved—students, teachers, and stakeholders alike—as a critical step toward realising the third mission of higher education.
MULTIFILE
