ZoekresultatenZoekresultaten
Volg ons op
Volg ons op
Types
0Instelling
26Bestandstype
9Taal
5Publicatiejaar
12Thema's
14Producttype
14Publicaties met bestand / URL
2Projectstatus
3Kunststudenten en mensen op hoge leeftijd, ze blijken steeds weer een mooie combinatie. Of we de studenten nu vragen om ‘iets te doen’ met een onbenutte open ruimte in Verpleegtehuis de Zonnehuis, of te werken met foto’s van vroeger in Oosterparkheem, of mensen met dementie te portretteren in een gesloten afdeling van een zorginstelling. Iedere keer opnieuw word ik getroffen door de open wijze waarop ze de relatie met de oudere mens vormgeven. Maar dat is niet het enige. De kunststudenten slagen er niet alleen in om van het artistieke proces een proces van ontmoeten en wederkerigheid te maken, zij slagen er ook in om op basis van deze uitwisseling nieuwe perspectieven naar boven te halen. Hoe komt dat?
LINK
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
Studenten van Academie Minerva portretteerden mensen met dementie op een gesloten afdeling van zorginstelling ZINN (De Brink) en Dignis (’t Blauwbörgje) in Groningen. Drie maanden lang schetsen kunststudenten wekelijks hun bijzondere modellen.
De portretten zijn het gevolg van een ontmoeting tussen mensen via beeld. Ze zijn ontstaan door contact te maken, te observeren, de ander in de ogen te kijken en echt te luisteren. De expositie biedt een blik in de verwarrende wereld van dementie, door de ogen van de kunststudent. Voor de deelnemende studenten leverde het werken in de sociale context van mensen met dementie een nieuwe dimensie aan hun kunstenaarschap.
Te zien zijn zowel de portretten van mensen met dementie, als een film waarin studenten getuigen van hun artistieke zoektocht. De portretten zijn tegelijkertijd talking pieces die de impact van dementie meer zichtbaar en bespreekbaar maken.
Het artistieke proces binnen deze sociale context wordt gemonitord en onderzocht door het lectoraat Image in Context. Het is een zowel een onderwijs als een onderzoeksproject, waarbij beeldend kunstenaar en Minerva-docent Herman van Hoogdalem en lector Dr. Anke Coumans onderzoeken wat het voor een kunstenaar betekent om de dementerende medemens te portretteren.
(zaaltekst)
MULTIFILE
In het project Ik zie ik zie wat jij niet ziet worden mensen met dementie getekend door kunststudenten. In dit artikel wordt beargumenteerd waarom dit traject zich laat articuleren als een antropologisch artistiek onderzoeksproces waarin de tekening een ontmoeting in de tijd zichtbaar maakt. Aan de toeschouwer tonen de tekeningen niet wat dementie is, maar wat het kan zijn.
LINK
Half november was er in Academie Minerva een door mij gecureerde tentoonstelling We, people in transition, waar een selectie van de projecten die het lectoraat Image in Context uitvoerde getoond werden. In het project Ik zie ik zie portretteren kunststudenten mensen met dementie in een gesloten inrichting. In Anders Belicht fotograferen studenten van Academie Minerva samen met personeelsleden de fysieke omgeving van bewoners van ’t Blauwbörgje (Dignis). In Parallel Portraits worden oudere mensen tegelijkertijd in beeld gebracht hier in Groningen en in het Oost-Afrikaanse Oeganda. In deze blog wil ik nader ingaan op de betekenis van de titel van de tentoonstelling We, people in transition.
LINK
Laten Zien
Laten zien toont de visuele output van een ontmoeting tussen studenten van Academie Minerva, studenten Sociale Geografie van de Rijksuniversiteit Groningen en jongeren met niet aangeboren hersenletsel (cliënten van De Noorderbrug). In teams werd fotografisch beeld ingezet om elkaars leefwereld te leren kennen, om zo aspecten van het leven van de Noorderbrugcliënten zichtbaar en bespreekbaar te maken. Locaties werden bezocht die voor ieder van hen belangrijk zijn; bijvoorbeeld het huis, de favoriete kroeg en de werkplek.
Het resulteerde in werk dat zo divers is als de deelnemers zelf en verwijst naar gedeelde interesses en belangrijke verschillen. Zo toont een video de communicatieve uitdagingen tussen de leden van de groep. Foto’s en schilderijen laten verschillende manieren van ervaren zien. En worden persoonlijkheden geprojecteerd, gebruik makend van de visuele beeldtaal van (James Bond) film posters.
Het project is begeleid door fotograaf en PhD onderzoeker Andrea Stultiens (Academie Minerva) en sociaal geograaf Bettina van Hoven (RUG).
Teams:
- Charlotte de Haas (RUG), Roland van Arnhem (DN), Wytse de Jong (AM)
- Ingrid Zijlema (AM), Max Spanninga (DN), Foekje van Schoot (RUG)
- Bernadet Kruidhof (AM), Daan Vegter (RUG), Hannah den Besten (AM), Jenneke Blijdorp (DN), Rik Meendering (RUG), Stephan Pijl (DN)
LINK
Rapportage van een Offcourse voor kunststudenten waarbij onderzocht is hoe studenten zich kunnen binden met een onbekend landschap en welke bijdrage vervilte wol hierbij kan leveren. Uit de evaluatie blijkt dat studenten gewerkt hebben aan transitievaardigheden en zo gewerkt hebben aan hun innelijke duurzaamheid.
DOCUMENT
Dit artikel laat zien hoe artistiek onderzoek gegrond kan worden in wat we “de artistieke attitude” noemen en begrepen kan worden vanuit het performatieve paradigma. De kern is dat artistiek onderzoek niet zozeer op zoek is naar ‘objectieve’ kennis, maar naar een meer ecologisch gevoelige benadering, waarin onverwachte verwevingen ontstaan en ontmoetingen mogen plaatsvinden.
LINK
In het ontwerpen van de omgeving voor mensen met dementie zoeken participatief ontwerpers naar geëigende vormen van co-creatie. In het project De ontwerpende attitude is gezocht naar een benadering vanuit de kunsten die het mogelijk maakt dat een collaboratief ontwerpproces in de zorg op gang komt waarin niet alleen rekening wordt gehouden met de mens met dementie maar ook met de zorgverlener, de mantelzorger en de vrijwilliger
MULTIFILE
Het zou mooi zijn als leerlingen door het bespreken van kunst geïnspireerd en gemo- tiveerd worden, dat hun horizon verbreedt en ze tot begrip of waardering komen. Visual Thinking Strategies, de methode van Terry Barrett en het Socratisch gesprek zijn alle drie methodes om met elkaar over kunst in gesprek te gaan. Het doel van dit onderzoek is om een vergelijking te maken tussen de drie bovengenoemde strategieën. Dit onderzoek gaat in op de vraag: Hoe verhouden Visual Thinking Strategies, de methode van Terry Barrett en het Socratisch gesprek zich tot elkaar met betrekking tot de werkwijze en opbrengsten?
DOCUMENT
Het competentiegerichte onderwijs lijkt een vanzelfsprekend gegeven in het hoger beroepsonderwijs, en dus ook op de kunstacademie dat daar onderdeel van uitmaakt: het maakt inzichtelijk voor welke beroepskwalificaties de opleiding opleidt waardoor de aansluiting bij het werkveld optimaal is. Maar hoe verhoudt zich het competentiegerichte onderwijs in het HBO tot het typisch ‘schoolse’ karakter van een school? Biedt het competentiegerichte onderwijs voldoende autonome experimenteerruimte aan kunstacademiestudenten? Past het competentiegerichte onderwijs eigenlijk wel bij het onderwijs zoals dat aan een hogeschool voor de kunsten zou moeten plaatsvinden? De hoofdvraag in dit onderzoek luidt dan ook: - Wat is het spanningsveld tussen het competentiegerichte onderwijs in het HBO kunstonderwijs en het 'schoolse’ leren volgens Masschelein en Simons?
DOCUMENT
