Zoekresultaten
Volg ons op
Volg ons op
Background: The substitution of healthcare is a way to control rising healthcare costs. The Primary Care Plus (PC+) intervention of the Dutch ‘Blue Care’ pioneer site aims to achieve this feat by facilitating consultations with medical specialists in the primary care setting. One of the specialties involved is dermatology. This study explores referral decisions following dermatology care in PC+ and the influence of predictive patient and consultation characteristics on this decision. Methods: This retrospective study used clinical data of patients who received dermatology care in PC+ between January 2015 and March 2017. The referral decision following PC+, (i.e., referral back to the general practitioner (GP) or referral to outpatient hospital care) was the primary outcome. Stepwise logistic regression modelling was used to describe variations in the referral decisions following PC+, with patient age and gender, number of PC+ consultations, patient diagnosis and treatment specialist as the predicting factors. Results: A total of 2952 patients visited PC+ for dermatology care. Of those patients with a registered referral, 80.2% (N = 2254) were referred back to the GP, and 19.8% (N = 558) were referred to outpatient hospital care. In the multivariable model, only the treating specialist and patient’s diagnosis independently influenced the referral decisions following PC+. Conclusion: The aim of PC+ is to reduce the number of referrals to outpatient hospital care. According to the results, the treating specialist and patient diagnosis influence referral decisions. Therefore, the results of this study can be used to discuss and improve specialist and patient profiles for PC+ to further optimise the effectiveness of the initiative.
DOCUMENT
Wraparound care is een model voor het organiseren van integrale zorg aan gezinnen met een opeen-stapeling van problemen. Het benut hun oplossend vermogen, betrekt hun sociale netwerk en streeft hun empowerment na. Bovendien organiseert het samenwerking tussen verschillende sectoren. Ge-zinsbegeleiding en coördinatie van zorg liggen in één hand. In het kader van het programma Utrechtse Jeugd Centraal van de provincie Utrecht zijn in 2009 in de steden Utrecht en Amersfoort twee pilots wraparound care in het leven geroepen. Deze zijn vanaf de start door het Lectoraat Werken in Justitieel Kader van de HU met ontwikkelingsgericht handelingson-derzoek ondersteund. Daarnaast heeft zich in het najaar van 2010 een aantal initiatieven met elkaar verbonden die werken vanuit dezelfde ambities. Het gaat om de pilots wraparound care, de pilot ‘Eén kind, één plan’, ‘Talita’, een programma voor begeleid zelfstandig wonen voor tienermoeders en kwetsbare meisjes van stichting Timon, Hulp aan Huis, een samenwerkingsverband van instellingen die Intensieve Orthopedagogische Gezinsbehandeling (IOG) aanbieden, ‘Tien voor toekomst’ van het leger des Heils, Gezinscoaching’ van Vitras/CMD en Zuwe zorg, het project ‘Tussen-in’ van Al Amal, het project ‘Wisselgeld’ voor gezinnen met een Roma-achtergrond van de gemeente Nieuwegein. Sa-men met vertegenwoordigers van gemeentes en de provincie en onderzoekers en studenten van de HU vormden zij het ‘Kennisplatform Wraparound Care’ dat functioneerde als een ‘Community of Prac-tice’. Het is ondersteund met een door de provincie Utrecht gefinancierd onderzoeksprogramma
DOCUMENT
BACKGROUND: People experiencing homelessness often encounter progressive incurable somatic diseases in combination with psychiatric and psychosocial problems, and many need palliative care at the end of their lives. Little is known about how palliative care for this group can be started in good time and provided optimally. The objective of this paper is to give insight into the extent people experiencing homelessness have access to good palliative care.
DOCUMENT
Is Evidence-based care een 'hippe hype' van voorbijgaande aard of een serieuze poging om de zorg voor patiënten aantoonbaar te verbeteren? De zorg verandert inhoudelijk en ook de organisatie van zorg verandert. Demografische ontwikkelingen en technologische ontwikkelingen zorgen voor veel veranderingen in de gezondheidszorg. Ook de grenzen tussen zorgorganisaties vervagen. Meerdere instellingen, zowel intramurale als extramurale instellingen, zijn betrokken bij de zorgverlening om zo goed mogelijk aan te sluiten bij de behoeften van de patiënt. Daarnaast verandert de zorg van 'ziekte en zorg' naar 'gezondheid en gedrag'. De verpleegkundige speelt in al deze veranderingen een centrale rol. Een rol die verandert van 'zorgen voor' naar 'zorgen dat' met het accent op preventie en zelfmanagement. De zorg wordt verleend in multidisciplinaire teams en de patiënt of cliënt en zijn familie zijn steeds meer betrokken bij de besluitvorming over de zorg. Dit vraagt een goede communicatie en coördinatie, transparantie in verslaglegging en het afleggen van verantwoording. Maar vraag verpleegkundigen wat hun bijdrage is aan de zorg en of zij dat zichtbaar kunnen maken, dan volgt er vaak een grote stilte ...! Toch weten we allemaal dat de verpleegkundige de spil is in het zorgproces en zich 'bemoeit' met inhoudelijke en organisatorische aspecten van zorg, in het hele zorgproces en in alle sectoren van de zorg: intra- en extramuraal. Wat betekent Evidence-Based Care voor de verpleegkundige beroepspraktijk en welke belemmeringen ervaren verpleegkundigen bij implementatie van Evidence-Based Care? Kan Evidence-Based Care de verpleegkundige helpen om de zorg aan patiënten aantoonbaar te verbeteren? En wat doe we als er geen evidence te vinden is? Connie Dekker gaat in deze Openbare Les in op de misverstanden, de belemmeringen en de toegevoegde waarde van Evidence-Based Care in Nursing. Connie Dekker is lector Evidence-Based Care in Nursing bij het Kenniscentrum Zorginnovatie van Hogeschool Rotterdam.
DOCUMENT
eHealth education should be integrated into vocational training and continuous professional development programmes. In this opinion article, we aim to support organisers of Continuing Professional Development (CPD) and teachers delivering medical vocational training by providing recommendations for eHealth education. First, we describe what is required to help primary care professionals and trainees learn about eHealth. Second, we elaborate on how eHealth education might be provided
DOCUMENT
Purpose: The increasing number of cancer survivors has heightened demands on hospital-based follow-up care resources. To address this, involving general practitioners (GPs) in oncological follow-up is proposed. This study explores secondary care providers’ views on integrating GPs into follow-up care for curatively treated breast and colorectal cancer survivors. Methods: A qualitative exploratory study was conducted using semi-structured interviews with Dutch medical specialists and nurse practitioners. Interviews were recorded, transcribed verbatim, and analyzed using thematic analysis by two independent researchers. Results: Fifteen medical specialists and nine nurse practitioners participated. They identified barriers such as re-referral delays, inexperience to perform structured follow-up, and worries about the lack of oncological knowledge among GPs. Benefits included the GPs’ accessibility and their contextual knowledge. For future organization, they emphasized the need for hospital logistics changes, formal GP training, sufficient case-load, proper staffing, remuneration, and time allocation. They suggested that formal GP involvement should initially be implemented for frail older patients and for prevalent cancer types. Conclusions: The interviewed Dutch secondary care providers generally supported formal involvement of primary care in cancer follow-up. A well-organized shared-care model with defined roles and clear coordination, supported by individual patients, was considered essential. This approach requires logistics adaptation, resources, and training for GPs. Implications for cancer survivors: Integrating oncological follow-up into routine primary care through a shared-care model may lead to personalized, effective, and efficient care for survivors because of their long-term relationships with GPs.
DOCUMENT
De gezondheidszorg is in transitie en staat voor grote uitdagingen als het gaat om kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid. De passende inzet van point of care technologie (POCT) en digitale (zelf)zorg kunnen hieraan een positieve bijdrage leveren, onder andere door het verbeteren van de arbeidsproductiviteit als oplossing voor de krapte op de arbeidsmarkt en door het verplaatsen van zorgdiagnostiek uit het medisch laboratorium naar andere zorgprofessionals en de mensen thuis. Bovendien draagt point of care technologie zo bij aan de kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid van zorg, en verbetert het, mits goed geïmplementeerd, de zorgervaring en geeft het patiënten meer regie over hun gezondheid.
DOCUMENT
Artikel gepubliceerd in Nurse Academy O&T | nummer 3 | 2024: Steeds vaker meten patiënten hun eigen gezondheid. Deze metingen zijn voorbeelden van ‘point of care’-testen (POCT), een voorbeeld is de COVID-19-test. De ontwikkeling en inzet van POCT dragen bij aan betaalbare en toegankelijke gezondheidszorg. POCT kan een belangrijk instrument zijn voor het monitoren van veranderingen in de gezondheid. Het kan thuiswonende ouderen helpen bij het versterken van hun zelfmanagement LEERDOELEN Na het lezen van dit artikel: •weet u wat de kenmerken van ‘point of care’-testen (POCT) zijn en kent u een aantal voorbeelden van POCT; • heeft u inzicht in de voordelen van het gebruik van POCT in gezondheidsbevordering van oudere cliënten; • kent u een aantal uitdagingen die samenhangen met het gebruik van POCT in de praktijk; • heeft u inzicht in de betekenis van verpleegkundigen voor de inzet van POCT bij de ondersteuning van ouderen
DOCUMENT
Through a qualitative examination, the moral evaluations of Dutch care professionals regarding healthcare robots for eldercare in terms of biomedical ethical principles and non-utility are researched. Results showed that care professionals primarily focused on maleficence (potential harm done by the robot), deriving from diminishing human contact. Worries about potential maleficence were more pronounced from intermediate compared to higher educated professionals. However, both groups deemed companion robots more beneficiary than devices that monitor and assist, which were deemed potentially harmful physically and psychologically. The perceived utility was not related to the professionals' moral stances, countering prevailing views. Increasing patient's autonomy by applying robot care was not part of the discussion and justice as a moral evaluation was rarely mentioned. Awareness of the care professionals' point of view is important for policymakers, educational institutes, and for developers of healthcare robots to tailor designs to the wants of older adults along with the needs of the much-undervalued eldercare professionals.
DOCUMENT
Background: Transmural palliative care interventions aim to identify older persons with palliative care needs and timely provide advance care planning, symptom management, and coordination of care. Nurses can have an important role in these interventions; however, their expertise is currently underused. A new transmural care pathway with a central role for the community care registered nurse in advance care planning aims to contribute to the quality of palliative care for older persons.
Objective: To examine the perspectives of community nurses on the feasibility of a new transmural care pathway for advance care planning for older persons. Design: A qualitative study design using semi-structured interviews.
Setting(s): Interviews were performed with community nurses of three participating homecare organizations in the Netherlands between March and May 2023.
Participants: 19 community nurses.
Methods: A topic guide was based on (1) challenges in advance care planning identified from the literature and (2) concepts that are important in assessing the feasibility of complex healthcare interventions provided by the Normalisation Process Theory framework. A combined inductive and deductive thematic analysis was performed.
Results: Four themes were identified: views on the transmural care pathway, community nurses’ needs to fulfil their role, key points regarding implementation, and evaluation of the new practice. In general, community nurses were positive about the feasibility of the new practice as it provided a more structured work process that could facilitate interprofessional collaboration and improve the quality of palliative care. Overall, the feasibility of the new practice, from community nurses perspective, was determined by (1) clear roles and responsibilities in the transmural care pathway, (2) standardized registration of advance care planning, and (3) close involvement of community nurses in the whole implementation process.
Conclusions: We highlighted important factors, from the perspectives of community nurses, that need to be considered in the implementation of a new transmural care pathway for advance care planning. A clear division of roles and responsibilities, standardized registration of advance care planning, and involvement of community nurses during the whole implementation process were mentioned as important enabling factors. This knowledge might contribute to successful implementation of a transmural care pathway that aims to enhance the quality of palliative care for older persons.
Tweetable abstract: Community nurses’ perspectives on the feasibility of a transmural care pathway for advance care planning for older persons.
DOCUMENT
