In dit artikel wordt verslag gedaan van een pilot gehouden binnen Fontys Sociale Studies in de periode 2008-2010 rondom de MBSR-aandachttraining bij eindejaars studenten, begeleid door onderzoek vanuit Tilburg University. De pilot is gehouden onder de noemer 'aandachttraining en zelfzorg van de professional. In het eerste deel wordt uitleg geven over de training en wordt een verbinding gemaakt van het begrip Aandacht met 'vraaggestuurd leren', 'Empowerment' en 'Presentie'. In het tweede deel komt de student tot spreken over wat gewaardeerd is, moeilijk gevonden werd, welke veranderingen bij zichzelf waargenomen werden en de visie op de plaats van deze training binnen een opleiding tot professioneel hulpverlener. De belangrijkste conclusie uit deze pilot is dat de aandachttraining door de studenten zeer gewaardeerd is: enerzijds als middel om een groter persoonlijk bewustzijn op te bouwen en daardoor hun welzijn te vergroten en anderzijds als middel om een betere, aandachtige professional te zijn. De aanbeveling is om de vervolgstappen rondom de aandachttraining en het begeleidende onderzoek nadrukkelijk te koppelen aan een Fontysbrede kring (over meerdere instituten heen) die hierin de regie voert, mogelijk in samenwerking met Tilburg University. Opgemerkt wordt dat hier kansen liggen om samen verder kennis te maken met en over Aandacht, mogelijk ook in nieuwe toepassingsgebieden.
Achtergrond: Er is in de literatuur over morfodysforie al uitgebreid onderzoek gedaan naar de invloed van heersende schoonheidsidealen op het lichaamsbeeld vanuit de psychologie, sociologie en filosofie, maar nog niet naar de vraag hoe de stoornis volgens de genoemde zienswijzen cultuurhistorisch en technologisch wordt ‘gemedieerd’. Doel: Betogen dat de heersende normen en waarden rondom het uiterlijk die voorschrijven hoe lichaam en geest zich tot elkaar moeten verhouden, in verschillende tijdsperioden door het gebruik van de op dat moment in zwang zijnde technologieën, invloed hebben op de totstandkoming of het verloop van de stoornis. Methode: Literatuurstudie. Resultaten: Een cultuurhistorische vergelijking tussen de glasziekte en de morfodysfore stoornis. Conclusie: Het voert te ver om te zeggen dat de glasziekte van toen de morfodysforie van nu is als we kijken naar het type patiënten of hun symptomen. Echter, als we de relaties vergelijken tussen de notie van een verstoord lichaamsbeeld, en de technologische mediatie van de heersende normen en waarden rondom het perfecte lichaam, kunnen we toch stellen dat beide ziektes gemeenschappelijke kenmerken vertonen. LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/elkemuller/
Verslag van twee bijeenkomsten: Symposium 'Kwalitatief onderzoek als bewijs voor wat werkt' en oratie Saskia Keuzenkamp als bijzonder hoogleraar Participatie en Armoede bij VU in Amsterdam en Masterclass Onderzoek 'RCT, ja of nee?' georganiseerd door Kenniscentrum Phrenos.
MULTIFILE