Welkom bij Publinova!

Diepgeworteld groen

Of ze zichzelf nu meer als vakspecialist zien, of meer een pedagoog voelen, de liefde voor groen is diepgeworteld bij vakdocenten in het groene onderwijs: het maakt deel uit van hun professionele identiteit. 'Groen' biedt unieke kansen om leerlingen en studenten te raken, te vormen en in hun ontwikkeling te ondersteunen. Toch is het niet altijd even makkelijk om deze kansen te benutten. Er worden allerlei spanningen ervaren die te maken hebben met het werken in een onderwijsorganisatie:verschil in visie op het groene vak, gebrek aan erkenning en gezien worden en spanning op de mate waarin men het gevoel heeft zichzelf te kunnen zijn in een team. dit alles maakt dat identiteitswerk aan de orde van de dag is, laat onderzoek van Aeres Hogeschool Wageningen zien.

Wachten op de toekomst?

Dit rapport bevat de bevindingen van een onderzoek, in opdracht van de gemeente Coevorden, naar de vraag welke toekomstperspectieven Oekraïense bewoners hebben op hun verblijf in de opvang van de gemeente Coevorden, en naar de vraag – ten behoeve van het ontwikkelen van beleid – hoe, en in welke mate, deze bewoners zich van elkaar onderscheiden. Voor het onderzoek zijn interviews gehouden met 14 Oekraïense bewoners en is een vragenlijst afgenomen onder 57 Oekraïense bewoners. Uit de bevindingen blijkt het volgende. Een ruime meerderheid van de bewoners heeft werk (ongeveer 71%) in en rondom de gemeente Coevorden. Dit zijn vrijwel allemaal laagbetaalde en laaggeschoolde banen, met een gemiddeld aantal van 32 werkuren per week. Veruit de meeste families (met een of meerdere werkende familieleden) hebben een inkomen (inclusief andere inkomsten dan salaris, zoals Kinderbijslag) dat beneden het inkomstenniveau ligt dat geldt voor vergelijkbare Nederlandse gezinnen met een inkomen op het wettelijk minimumloon. Een grote meerderheid (minstens 70%) van de Oekraïense bewoners zou, als het mogelijk is, de komende vijf jaar in Nederland en ook in de gemeente Coevorden willen blijven. Deze bewoners waarderen de kwaliteit van de omgeving (natuur), de stad (kleinschaligheid) en de beschikbaarheid van voorzieningen. Het hebben van kinderen is van invloed op de afweging om in de gemeente Coevorden te blijven. Een grote meerderheid (72% of meer) is het eens over het belang van zekerheid over hun verblijfsstatus, Nederlands leren, eigen huisvesting, en kennis opdoen van de Nederlandse samenleving en cultuur. Daarna volgen: meer inkomen, goede en gezonde werkomstandigheden, informatie over rechtshulp en de Engels taal leren. Daarnaast zien we een omslag van de behoefte om Engels te leren naar het leren van Nederlands voor een beter toekomstperspectief. Van al deze behoeften is zekerheid over de verblijfsstatus zonder meer de belangrijkste behoefte: Oekraïense bewoners zien een langdurig verblijfsrecht als de belangrijkste voorwaarde om te werken aan integratie en een toekomst in Nederland. Oekraïense bewoners zijn het meest vaardig in het vinden van werk. Dat lijkt zich te beperken tot het vinden van werk aan de onderkant van de Nederlandse arbeidsmarkt. De contacten met Nederlanders lijken heel beperkt te zijn. Hoewel iedereen aangeeft met vragen bij de managers van de opvanglocatie terecht te kunnen, wordt hier veel minder gebruik van gemaakt dan in de beginperiode. De gemeente blijft niettemin de belangrijkste bron van informatie voor Oekraïense bewoners. Behalve op medewerkers, vaak de locatiemanager, leunt men op mede-Oekraïners voor informatie. In meer algemene zin hebben Oekraïners onvoldoende grip op hoe onze samenleving, de cultuur en mores, in elkaar steekt. Ten behoeve van het ontwikkelen van beleid hebben we onderzocht in hoeverre de Oekraïense bewoners in subgroepen kunnen worden ingedeeld. Het meest zinvolle onderscheid dat we vonden, is tussen “Blijvers”, Oekraïners die langdurig in Coevorden zouden willen blijven, en “Twijfelende Werkers”, Oekraïners die twijfelen over verblijf in Coevorden en gemiddeld vaker bereid zijn om naar een andere gemeente te verhuizen voor een betere baan en/ of eigen huisvesting. Omdat een betere baan en eigen huisvesting moeilijk te vinden zijn, achten we het waarschijnlijk dat ook deze laatste groep voorlopig in Coevorden blijft. Voor het opstellen van toekomstgericht beleid stellen we daarom voor om op dit moment geen onderscheid te maken tussen groepen Oekraïense bewoners bij het opstellen van toekomstgericht beleid. In plaats daarvan stellen we voor de behoeften die uit het onderzoek naar voren kwamen, als een alternatief uitgangspunt te nemen. Dit uitgangspunt heeft wel zijn beperkingen. Hoewel sommige behoeften evident toekomstgericht zijn, zoals de behoefte aan zekerheid over de verblijfsstatus en het leren van Nederlands, vermoeden we dat onze bevindingen niet alle behoeften voldoende laten zien, dat nog niet alle behoeften goed aansluiten bij de Nederlandse context en dat Oekraïners ook niet altijd in staat zullen zijn om op eigen krachten hun behoeften te realiseren. Als aanvulling op de behoeften die uit onze bevindingen bleken, stellen we daarom voor om ook te putten uit inzichten van wat eerder onderzoek over nieuwkomers in Nederland heeft laten zien. Die laten zien dat nieuwkomers het meest gebaat zijn bij inzet op actieve integratie. Dit wreekt zich bij Oekraïense ontheemden. In de omzetting van de Richtlijn Tijdelijke Bescherming naar nationale regelgeving heeft de Nederlandse overheid gekozen, anders dan veel landen in de Europese Unie, voor de zwakst mogelijke verblijfsstatus voor ontheemden (W-document) en voor het achterwege laten van een plicht of recht op een inburgeringstraject. Gemeentelijk beleid kan alsnog voorzien in vormen van actieve integratie. We eindigen het rapport met enkele concrete aanbevelingen daartoe.

Leading the future: Exploring transformational leadership in the European animation, games, and VFX industries

The Faculty of Judgment

In line, online, off the grid contributes to the discussions on evaluation of doctoral projects in the arts. The title of the book refers to the challenging variety of artistic research projects. Some projects are easily in line with the degree requirements, whereas others might include elements that complicate the evaluation process both conceptually and practically: unstable online spaces, ephemeral processes, or events realised in remote locations, completely off the grid.
The book embraces this challenging but also desirable variety through four cases and a selection of invited reflections. The mix of Finnish and English in this book reminds the reader of the co-existence of several modes of articulation that all parties involved need to deal with.

Veerkracht, verbeelding en vernieuwing: patronen van innovatie in 33 innovatielabs-projecten

Wat kunnen we doen om de culturele en creatieve sector op langere termijn
wendbaarder en weerbaarder te maken? Makers, culturele instellingen en
andere creatieve partijen gingen met die vraag aan de slag binnen het pro-
gramma Innovatielabs. Tijdens twee edities onderzochten zij hoe innovatie-
projecten een verschil kunnen maken bij actuele én toekomstige opgaven
in de sector. Van een fundamentele heroverweging van de eigen rol in het
culturele landschap tot de ontwikkeling van innovatieve, sectoroverstijgende
samenwerkingsplatforms. Er is nagedacht hoe instellingen publieksdata kunnen
delen om hun doelgroepen beter te bereiken, hoe technologie kan worden
ingezet om andere, nieuwe doelgroepen te bereiken en hoe samengewerkt
kan worden met niet-menselijke actoren voor een duurzamere toekomst.
Het zijn natuurlijk mooie uitkomsten, maar met de afzonderlijke resultaten van
deze projecten alleen komen we er niet. Willen we de sector echt beter uit-
rusten voor de toekomst, dan moeten we ook aandacht besteden aan de
borging en inbedding van de opgedane kennis en ervaringen, op zo’n manier
dat anderen erop kunnen voortbouwen. Met dat doel voor ogen, hebben
we onderzoekers van verschillende kennisinstellingen gevraagd om de 33
Innovatielabs-projecten te volgen. Aan de hand van thema’s brachten zij
dwarsverbanden tussen de doelen en de gehanteerde methoden van deze
initiatieven in kaart. Het onderzoek, dat is gefinancierd door Regieorgaan SIA,
bleek op zichzelf ook een experiment en leertraject. Want hoe organiseer
je kennisontwikkeling en -uitwisseling door en tussen al deze verschillende
betrokkenen en hoe zorg je ervoor dat de belangrijkste opbrengsten sector-
breed kunnen worden gedeeld?
In dit onderzoeksrapport delen de onderzoekers hun bevindingen. Hierin
is niet alleen aandacht voor de resultaten, maar vooral ook voor de inno-
vatieprocessen die tot deze resultaten hebben geleid. Daarmee biedt het
rapport inzichten en handvatten om op voort te bouwen. Want als we iets van
Innovatielabs hebben geleerd, dan is het wel dat we alleen door gezamenlijke
kennisontwikkeling en -uitwisseling de uitdagingen die voor ons liggen het
hoofd kunnen bieden. Dit rapport markeert dan ook niet alleen het einde van Innovatielabs, maar ook een nieuw begin.