Types
0Institute
26File type
9Language
5Publication year
12Themes
14Product Type
14Publications including file / URL
2Projectstatus
3In de landelijk projecten Boegbeeldproject hbo Verpleegkunde (fase 1) en haar opvolger SAMEN hbo Verpleegkunde (fase 2) hebben 15 hbo-instellingen met een Bachelor Verpleegkunde programma samengewerkt om in een vakcommunity digitale leermaterialen te maken en open te delen. Beide projecten beslaan de periode januari 2017 – oktober 2020. Na afloop van deze projecten is een onderzoek uitgevoerd om antwoorden te krijgen op de volgende vragen: 1. Hoe zijn de projecten in fase 1 en 2 georganiseerd en welke activiteiten zijn er uitgevoerd? 2. Welke activiteiten hebben een positieve bijdrage geleverd aan het projectresultaat, welke niet en waarom? 3. Hoe is het proces van adoptie van delen en hergebruiken van open leermaterialen door docenten verlopen? 4. Welke lessen kunnen worden geleerd uit dit project? 5. Welke adviezen kunnen worden gegeven aan Samen Delen Verpleegkunde en aan andere partijen die een soortgelijk project willen starten?
DOCUMENT
In dit interview door Tea Keijl vertellen Hanna Klop en oudere gastdocenten Jacqueline van Alphen en Chris te Riele over de waarde van levenservaring van ouderen in gastlessen bij de minor Geriatrie en Gerontologie van de opleiding Verpleegkunde aan Hogeschool Viaa. Gastdocenten delen in OuderWijs hun ervaringen rond gezond ouder worden, verlies, intimiteit en seksualiteit, en zingeving met studenten. OuderWijs draagt bij aan het versterken van het leerklimaat, een andere manier van leren door ervaringskennis, en het vergroten van betrokkenheid van studenten. Voor de ouderen zelf levert deelname zingeving, erkenning, plezier en blijvende ontwikkeling op.
LINK
De zorg verschuift steeds verder naar de eerste lijn. De rol van de cliënt verandert daardoor. Dat heeft ook gevolgen voor verpleegkundigen die werkzaam zijn in de nulde of eerste lijn. De focus van hun handelen verschuift van ‘zorgen voor’ naar ‘zorgen dat’ of ‘zorgen met’. Steeds vaker werkt de verpleegkundige samen met de cliënt toe naar een gewenste uitkomst, waarbij het versterken van het zelfmanagement van de cliënt centraal staat. Verpleegkundigen moeten het gehele zorgproces in de eerste lijn kritisch leren beschouwen en specifiek voor deze context aanscherpen. In het Leerboek verpleegkunde maatschappij en gezondheid wordt hiervoor een model gepresenteerd. In dit leerwerkboek worden de nieuwe competenties uit het beroepsprofiel 2012 uitgewerkt aan de hand van de CanMEDS-rollen. Er zijn cases en opdrachten om hiermee aan de slag te gaan. Ook bevat het boek een docentenhandleiding. Dit boek is bestemd voor studenten verpleegkunde, maar zeker ook geschikt voor wijkverpleegkundigen, jeugdverpleegkundigen, praktijkverpleegkundigen, sociaal verpleegkundigen, arboverpleegkundigen en sociaalpsychiatrisch verpleegkundigen. Zowel de overeenkomsten als de onderlinge verschillen tussen deze groepen komen aan de orde, zodat er een compleet beeld ontstaat van het domein verpleegkunde maatschappij en gezondheid. Dr. Henk Rosendal is gezondheidswetenschapper en werd oorspronkelijk opgeleid als verpleegkundige. Henk is lector Wijkzorg bij Hogeschool Rotterdam en was tot voor kort voorzitter van de afdeling Eerstelijnsverpleegkundigen bij de beroepsvereniging V&VN. Hij was in 2014 een van de oprichters van de Stichting Bevordering Wijkverpleegkunde, waarvan hij tevens voorzitter is.
LINK
De ggz-zorg is steeds complexer geworden. De nieuwe beroepsprofielen bieden contouren om de verpleegkunde binnen de ggz op deze complexiteit af te stemmen, maar de uitwerking zal nog veel inspanning vergen. Zo betoogt Berno van Meijel, lector ggz-verpleegkunde.
MULTIFILE
De theorie-praktijk kloof is al menige jaren onderwerp van discussie zowel in de literatuur als op de werkvloer, in Nederland en in het buitenland. Sinds het beëindigen van de in-service opleiding voor verpleegkundigen in de jaren '90 lijkt de discussie alleen maar toegenomen te zijn. Met het herontwerpen van haar curriculum heeft Fontys Hogeschool Verpleegkunde getracht expliciet aandacht te besteden aan de zogenoemde theorie-praktijk kloof. De noodzaak hiervoor werd bevestigd gedurende studiedagen in 2004 waarbij Fontys Hogeschool Verpleegkunde contact had met partners vanuit de praktijkinstellingen. Naast een grondige herziening van het 'bachelor' curriculum werd besloten om, onder leiding van het lectoraat 'Implementeren en Evalueren van Evidence Based Practice', een (nieuwe) rol te ontwikkelen middels actieonderzoek, die de interactie tussen theorie en praktijk zal moeten gaan bevorderen: de rol van Lecturer-Practitioner (LP). Als leden van de experimentgroep, werkzaam zowel in onderwijs -als praktijk instelling, beschrijven de auteurs van dit artikel de LP rol op basis van buitenlandse literatuur en vanuit eigen ervaringen. Zodoende hopen zij een constructieve discussie te openen over deze (voor Nederland) nieuwe rol.
DOCUMENT
(Onder)voedingszorg is essentiële verpleegkundige zorg. De hbo-verpleegkundige is de verbindende factor tussen de zorgvrager en andere zorgverleners, zoals de diëtist, verzorgende, voedingsassistent, arts, logopedist, mondhygiënist en fysiotherapeut. De Stuurgroep Ondervoeding heeft in januari 2019 onderzoek gedaan op vier hbo-verpleegkunde opleidingen naar de attitude van hbo-verpleegkunde docenten en opleidingsmanagers, ten aanzien van ondervoedingsonderwijs.
LINK
In het boek GGZ-verpleegkunde in de praktijk worden interventies uitgewerkt waarmee ggz-verpleegkundigen een essentiële bijdrage kunnen leveren aan de kwaliteit van de zorg. Hierbij komen ook grensgebieden van de ggz-verpleegkunde aan bod: de psychogeriatrie en de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. de afzonderlijke interventies worden inhoudelijk beschreven, de wetensschappelijke evidentie ervan wordt belicht en de uitvoering van de desbetreffende interventie wordt in detail beschreven. Hiermee krijgt de lezer inzicht in de complexe besluitvorming die gepaard gaat met het werk van de ggz-verpleegkunde. in deze besluitvorming vindt integratie plaats van wetenschappelijke kennis, praktijk kennis en kennis over de kenmerken en voorkeuren van de individuele patiënt. met dit boek krijgt de lezer voorbeelden aangereikt over de toepassing van evidence-based pratice in de ggz-verpleegkundige praktijk op een grote diversiteit van themagebieden, waaronder acute zorg langdurig zorg, herstelgericht zorg, zelfmanagement, zorg aan ouderen, palliatieve zorg, middelenmisbruik, somatische zorg en leefstijl, terugvalpreventie, vaststelling van zorgbehoefte en psychische nazorg in het ziekenhuis,. Bijlage bevat inkijkexemplaar
DOCUMENT
Binnen de opleidingen Sociaal Werk en Verpleegkunde worden professionals opgeleid die veelal met ouderen zullen werken. Toch kiezen studenten opvallend vaker voor stages in de jeugdzorg, terwijl de ouderenspecialisatie weinig belangstelling trekt. Dit roept vragen op over het beeld dat studenten van ouderen hebben en wat hierover in het onderwijs wordt overgedragen. Dit onderzoek onder CHE-studenten en docenten verkent deze beeldvorming en leidde tot de ontwikkeling van gerichte onderwijsactiviteiten.
DOCUMENT
Verpleegkundigen kampen vaak met een hoge fysieke en mentale belasting tijdens het werk. Daardoor ontstaan vooral klachten in de nek, schouder en rug, vermoeidheid en burn-out. Deze leiden op hun beurt tot verlies van productiviteit op het werk, ziekteverzuim of zelfs uitval door een carrièreswitch. Het is niet duidelijk in hoeverre studenten verpleegkunde tijdens de opleiding en stage al last krijgen van deze gezondheidsklachten en in hoeverre deze klachten tijdens de opleiding al van invloed zijn om te stoppen met de verpleegkundeopleiding. In de SPRiNG-studie zal hier onderzoek naar gedaan worden. SPRiNG staat voor Studying Professional Resilience in Nursing students and Graduates.
LINK
Vierdejaars studenten hbo-v van De Haagse Hogeschool hebben bij het HagaZiekenhuis in Den Haag onderzoek gedaan naar de betekenis van kwaliteit van zorg voor zowel patiënten als verpleegkundigen. In plaats van werken met enquêtes of gestructureerde vragenlijsten gingen de studenten aan de slag met het zogeheten design thinking. Door design thinking als interviewtechniek te trainen bij studenten worden ze vaardig in het gevoelig leren doorvragen naar de diepere beleving en drijfveren omtrent kwaliteit van zorg bij patiënten en verpleegkundigen. Dit artikel beschrijft design thinking als onderzoeksmethode en hoe studenten verpleegkunde hier gebruik van kunnen maken. Daarnaast beschrijven wij de ervaringen van zowel de docenten, de studenten, als van zorgprofessionals in het ziekenhuis.
DOCUMENT