Zoekresultaten
Volg ons op
Volg ons op
Community art neemt een complexe plek in binnen de kunstwereld en bevindt zich in een spagaat tussen het sociale en het artistieke veld. Sommige kunstenaars wijzen het sociale aspect van community art juist af (Twaalfhoven, 2010). Dit literatuuronderzoek geeft weer hoe verschillende actoren binnen de kunstwereld denken over community art. Een ander doel van dit onderzoek is bewustwording te creëren over de spagaat waarin community art projecten zich bevinden, onder invloed van verschillende denkbeelden en belangen van verschillende actoren die deel uitmaken van deze projecten.
DOCUMENT
Dit onderzoek geeft een antwoord geven op de vraag welke werkwijzen succesvolle community theater groepen hanteren en uitvinden of er overeenkomsten zijn. Ook sluit het onderzoek aan bij het maatschappelijk debat rond identiteit en samenleving en is daardoor interessant voor beleidsmakers en uitvoerders. Enerzijds wordt er een inventarisatie gemaakt van de mogelijkheden van community theater en de daarbij geformuleerde doelstellingen. Anderzijds zal gekeken worden naar de aanpak: zijn er voorwaarden waar een geslaagd community theater project aan moet voldoen? En volgens welke criteria wordt dit gemeten? Zowel op micro-, meso-, als macroniveau zijn er belangen bij het slagen van deze kunstprojecten. In de realiteit blijkt dat de verwachtingen over het slagen of niet slagen van een project niet altijd overeenkomen. De kunstenaar richt zich op het individuele contact met de mensen, terwijl de wethouder zich concentreert op het positieve imago van de stad. Dit bemoeilijkt het kritische kijken naar de haalbaarheid van een sociaal kunstproject (Otte 2016). 3 Het roept de vraag op hoe het slagen van community theater gemeten wordt.
DOCUMENT
Dit onderzoek schetst het dagelijks werk van de nieuwe functie 'community builder' bij de gemeente Den Haag. Daarbij brengen we hun werkterrein en aanpak in beeld. Daarnaast belichten we de positie van de community builders binnen de dynamiek van de wijk en van de gemeentelijke organisatie. Tot slot formuleren we aanbevelingen om de conceptuele, institutionele en professionele positie van de community builders te versterken.
DOCUMENT
Adaptive governance describes the purposeful collective actions to resist, adapt, or transform when faced with shocks. As governments are reluctant to intervene in informal settlements, community based organisations (CBOs) self-organize and take he lead. This study explores under what conditions CBOs in Mathare informal settlement, Nairobi initiate and sustain resilience activities during Covid-19. Study findings show that CBOs engage in multiple resilience activities, varying from maladaptive and unsustainable to adaptive, and transformative. Two conditions enable CBOs to initiate resilience activities: bonding within the community and coordination with other actors. To sustain these activities over 2.5 years of Covid-19, CBOs also require leadership, resources, organisational capacity, and network capacity. The same conditions appear to enable CBOs to engage in transformative activities. How-ever, CBOs cannot transform urban systems on their own. An additional condition, not met in Mathare, is that governments, NGOs, and donor agencies facilitate, support, and build community capacities. This is the peer reviewed version of the following article: Adaptive governance by community-based organisations: Community resilience initiatives during Covid‐19 in Mathare, Nairobi. which has been published in final form at doi/10.1002/sd.2682. This article may be used for non-commercial purposes in accordance with Wiley Terms and Conditions for Use of Self-Archived Versions
DOCUMENT
HVO-Querido werkt vanaf 2019 aan de ontwikkeling van het concept community living in nieuwe woonprojecten. Het gaat er bij deze projecten om dat bewoners – zowel met als zonder begeleiding- op pandniveau prettig met elkaar samenwonen en naar eigen behoefte kunnen participeren. In het eerste jaar (en soms wat langer) is er vanuit de betrokken zorgorganisatie een community builder actief, die het onderlinge contact en het organiseren van activiteiten stimuleert en faciliteert. Nu de eerste projecten geruime tijd bestaan, is onderzocht wat de ervaringen van bewoners en professionals in deze woonvorm zijn. Het doel is om te leren van deze ervaringen voor lopende en toekomstige projecten waar community living (of een andere variant van gemengd wonen) wordt ingezet. Dit onderzoek, uitgevoerd door het onderzoeksbureau van HVO-Querido in samenwerking met het lectoraat Wonen & Welzijn van de Hogeschool Utrecht, evalueert twee woonprojecten van woningcorporatie Ymere in Amsterdam: De Eenhoorn en De Jakoba. Met behulp van vragenlijsten, interviews en documentanalyse is onderzocht in hoeverre de doelen van community living worden behaald aan de hand van vier thema’s: • sociaal contact, participatie & eenzaamheid • stigmatisering & onderscheid tussen bewoners • leefbaarheid & veiligheid • thuisgevoel
MULTIFILE
This paper theorizes the spiritual processes of community entrepreneuring as navigating tensions that arise when community-based enterprises (CBEs) emerge within communities and generate socio-economic inequality. Grounded on an ethnographic study of a dairy CBE in rural Malawi, findings reveal that intra-community tensions revolve around the occurrence of ‘bad events’ – mysterious tragedies that, among their multiple meanings, are also framed as witchcraft. Community members prepare for, frame, cope and build collective sustenance from ‘bad events’ by intertwining witchcraft and mundane socio-material practices. Together, these practices reflect the mystery and the ambiguity that surround ‘bad events’ and prevent intra-community tensions from overtly erupting. Through witchcraft, intra-community tensions are channelled, amplified and tamed cyclically as this process first destabilizes community social order and then restabilizes it after partial compensation for socio-economic inequality. Generalizing beyond witchcraft, this spiritual view of community entrepreneuring enriches our understanding of entrepreneuring – meant as organization-creation process in an already organized world – in the context of communities. Furthermore, it sheds light on the dynamics of socio-economic inequality surrounding CBEs, and on how spirituality helps community members to cope with inequality and its effects.
DOCUMENT
This article draws on Robinson, McNeill and Maruna’s argument (2012) about the adaptability of community sanctions and measures, observed through four distinctive penal narratives, in order to shed light on the regional development of community service in Wroclaw, Poland. While the managerial adaptation of community sanctions is underpinned by an inter-agency cooperation to fulfil the goals of the system, the contemporary rehabilitation iteration has become a toolkit of measures predominantly phrased around risk management, the reparative discourse seeks various means to repair harm, and the punitive orientation represent the turn to desert-based and populist sentencing frameworks. In this article, the first three are reflected upon along with the emerging, restorative adaptation of community sanctions. The last one is added to expand on the findings of previous research, which suggests the viability of the restorative orientation for community service in Poland (Matczak, 2018). A brief discussion of how punishment, probation and restorative justice can be reconciled is followed by the introduction of Polish Probation and the role of probation officers in delivering community service in Poland. Although the penal narratives are visible in the Wrocław model to different degrees and in various combinations, more research is required to evaluate the viability of a progressive orientation to punishment during a gradual optimisation of community orders. Originally published: Anna Matczak, The penal narratives of community sentence and the role of probation: The case of the Wrocław model of community service, European journal of probation (Vol. 13 nr. 1) pp. 72-88. Copyright © 2021year (The Author). DOI: 10.1177/2066220320976105
MULTIFILE
Deze rapportage bevat de bevindingen van een leertraject over de impact van community building in twee woonprojecten in de gemeente Dijk & Waard. Community building in nieuwbouwbuurten kent specifieke dynamieken rond verhuizing. Volgens het Utrechtse rapport Stenen maken nog geen buurt (Chaigneau, 2023) richten bewoners zich in de eerste maanden vooral op het inrichten van hun woning. Verhuizen is een natuurlijk moment om nieuwe gewoonten aan te leren en contact te leggen met buren. In deze fase ontstaat een zoektocht naar gedeelde normen en waarden. Na enkele maanden groeit de interesse in de omgeving en het samenleven. In ons leertraject onderzochten we hoe professionals deze processen ondersteunen in twee nieuwbouwprojecten in Dijk & Waard: De Klamp en De Tuinfluiter. Bijzonder was dat beide projecten bewoners huisvestten met een bekende ondersteuningsvraag, wat extra aandacht vroeg voor verbinding en inclusie.
DOCUMENT
Academisch geschoolde leerkrachten kunnen in het primair onderwijs op allerlei manieren bijdragen. Scholen maken echter nog onvoldoende gebruik van hun kennis en kunde. Dit project richt zich op de ontwikkeling van een gemeenschap van studenten en opleiders met de focus op het vergroten van de onderzoekende cultuur binnen de opleidingsscholen en -instituten.
MULTIFILE
In this article, we argue for the use of the concept of ‘public familiarity’ in research on community development through community sports to broaden our perspective on its social effects. Public familiarity is defined as a feeling of ease in local spaces, enabled by the capacity to know what to expect and who and when to trust or distrust, developed by some level of acquaintance, however superficial and fluid. The aims of this pilot study are to explore the social meaning ascribed to being engaged in community sports by participants living in disadvantaged neighbourhoods and to explore the value of using the concept of ‘public familiarity’ in understanding the social impact of community sports. The focus is on community sports groups in disadvantaged neighbourhoods in The Hague Southwest which are facilitated and funded by the local government and aimed at strengthening social cohesion. This exploratory pilot consists of four focus groups with community sport groups. Results show the importance of public familiarity for participants in three different ways; (i) public familiarity as requirement for participation in community sports, (ii) the value of public familiarity resulting from participation in community sports, and (iii) the benefits of public familiarity in the daily lives of participants of community sports.
DOCUMENT
